Πέμπτη, Φεβρουαρίου 21, 2019
21 Φεβρουαρίου: γεννιέται η Αναϊς Νιν
«Είναι εντάξει για μια γυναίκα, να 'ναι πάνω απ' όλα άνθρωπος. Εγώ ήμουν πρωτίστως γυναίκα».
«Κάθε συμμετοχή σου στον άνομο έρωτά μας σημαίνει τη γέννηση μιας υπέροχης ανάμνησης. Κι αν φοβάμαι κάτι, είναι πως όταν κάποια στιγμή μ’ αφήσεις, εγώ θα καταντήσω μια υστερική που θα θαφτεί κάτω από τον σορό των αναμνήσεων. Και αυτές θα έχουν μια μυρωδιά από αγιόκλημα».
Ήταν συγγραφέας, ταξιδεύτρια και δοκιμιογράφος. Έγινε περισσότερο γνωστή μέσα από την έκδοση των ημερολογίων της. Ξόδεψε πάνω από 40 χρόνια, στο μεγάλο ταξίδι της αυτογνωσίας κι έγινε πασίγνωστη για τούτο ακριβώς. Πίστευε πως την ελευθερία μας τη χαρίζει μόνο το μακρύ κι επίπονο ταξίδι προς την αυτογνωσία.
Τα έργα που έχουν μελετηθεί περισσότερο είναι τα ημερολόγια της, τα οποία ξεκίνησε να γράφει από την εφηβεία της και που παρείχαν πολλές πληροφορίες της ζωής της και την προσωπικών της σχέσεων.
Η Αναΐς Νιν γεννήθηκε μια μέρα σαν σήμερα, στις 21 Φεβρουαρίου 1903,
Τετάρτη, Φεβρουαρίου 20, 2019
Τρίτη, Φεβρουαρίου 19, 2019
19 Φεβρουαρίου 1988: θάνατος του Ρενέ Σαρ
Η ποίηση ζει από αέναη αϋπνία.
René Char
Ζακμάρ και Ζυλιά
Το «Ζακμάρ και Ζυλιά» είναι ένα πεζό ποίημα που αποτελείται από πέντε στροφές. Η κάθε στροφή (εκτός από την τελευταία) αρχίζει με το ίδιο μοτίβο. Δεσπόζει δηλαδή μια εμμονή η οποία εκφράζεται με την επανάληψη ενός στοιχείου της θνητής φύσης (αντιπροσωπεύεται εδώ από τη λέξη χορτάρι). Από αυτή την εμμονή, το ποίημα αναβλύζει σαν μια ακτίνα μέσα από εικόνες, σαν μέσα από μια νοσταλγική ανάμνηση ενός χαμένου παραδείσου όπου φαίνεται η παρουσία του ανθρώπου και οι ελπίδες του.
Άλλοτε το χορτάρι, την ώρα που οι δρόμοι της γης συμφωνούν στην παρακμή τους, ύψωνε απαλά τους μίσχους του και άναβε το φως του. Οι καβαλάρηδες της μέρας γεννιούνταν στο βλέμμα του έρωτά τους και οι πύργοι των αγαπημένων τους¹ μέτραγαν περισσότερα παράθυρα απ’ όσες μικρές θύελλες φέρνει η άβυσσος.
Άλλοτε το χορτάρι γνώριζε χίλιους κανόνες που με τίποτα δεν έρχονταν σ’ αντίθεση μεταξύ τους. Ήταν ο σωτήρας των βουτηγμένων στα δάκρυα ανθρώπων. Παραμύθιαζε² τα ζώα, έδινε καταφύγιο στη πλάνη. Το εύρος του συγκρινόταν με τον ουρανό που νίκησε το φόβο του χρόνου και ελάττωσε τον πόνο.
Άλλοτε το χορτάρι ήταν καλό για τους τρελούς και εχθρικό στο δήμιο. Συνοδοιπορούσε με την αρχή του παντός. Τα παιχνίδια που επινοούσε είχαν φτερά στο χαμόγελό τους (παιχνίδια ξεχασμένα και πρόσκαιρα). Δεν ήταν σκληρό για κανέναν από αυτούς που έχαναν το δρόμο τους και εύχονταν ποτέ να μην τον ξαναβρούν.
Άλλοτε το χορτάρι είχε αποφανθεί πως η νύχτα αξίζει λιγότερο από την εξουσία της, πως οι πηγές δεν περιπλέκουν χωρίς λόγο την πορεία τους, πως ο σπόρος που πέφτει κάτω βρίσκεται σχεδόν στο ράμφος του πουλιού. Άλλοτε, γη και ουρανός μισούνταν όμως ουρανός και γη ζούσαν.
Η ακατάσβεστη ξηρασία φεύγει. Ο άνθρωπος είναι ένας ξένος για την αυγή. Όμως στην πορεία της ζωής που δεν μπορεί ακόμη κανείς να φανταστεί, υπάρχουν επιθυμίες που πάλλονται, ψίθυροι που αντιμάχονται και παιδιά σώα και αβλαβή που ανακαλύπτουν.
René Char
Ζακμάρ και Ζυλιά
Το «Ζακμάρ και Ζυλιά» είναι ένα πεζό ποίημα που αποτελείται από πέντε στροφές. Η κάθε στροφή (εκτός από την τελευταία) αρχίζει με το ίδιο μοτίβο. Δεσπόζει δηλαδή μια εμμονή η οποία εκφράζεται με την επανάληψη ενός στοιχείου της θνητής φύσης (αντιπροσωπεύεται εδώ από τη λέξη χορτάρι). Από αυτή την εμμονή, το ποίημα αναβλύζει σαν μια ακτίνα μέσα από εικόνες, σαν μέσα από μια νοσταλγική ανάμνηση ενός χαμένου παραδείσου όπου φαίνεται η παρουσία του ανθρώπου και οι ελπίδες του.
Άλλοτε το χορτάρι, την ώρα που οι δρόμοι της γης συμφωνούν στην παρακμή τους, ύψωνε απαλά τους μίσχους του και άναβε το φως του. Οι καβαλάρηδες της μέρας γεννιούνταν στο βλέμμα του έρωτά τους και οι πύργοι των αγαπημένων τους¹ μέτραγαν περισσότερα παράθυρα απ’ όσες μικρές θύελλες φέρνει η άβυσσος.
Άλλοτε το χορτάρι γνώριζε χίλιους κανόνες που με τίποτα δεν έρχονταν σ’ αντίθεση μεταξύ τους. Ήταν ο σωτήρας των βουτηγμένων στα δάκρυα ανθρώπων. Παραμύθιαζε² τα ζώα, έδινε καταφύγιο στη πλάνη. Το εύρος του συγκρινόταν με τον ουρανό που νίκησε το φόβο του χρόνου και ελάττωσε τον πόνο.
Άλλοτε το χορτάρι ήταν καλό για τους τρελούς και εχθρικό στο δήμιο. Συνοδοιπορούσε με την αρχή του παντός. Τα παιχνίδια που επινοούσε είχαν φτερά στο χαμόγελό τους (παιχνίδια ξεχασμένα και πρόσκαιρα). Δεν ήταν σκληρό για κανέναν από αυτούς που έχαναν το δρόμο τους και εύχονταν ποτέ να μην τον ξαναβρούν.
Άλλοτε το χορτάρι είχε αποφανθεί πως η νύχτα αξίζει λιγότερο από την εξουσία της, πως οι πηγές δεν περιπλέκουν χωρίς λόγο την πορεία τους, πως ο σπόρος που πέφτει κάτω βρίσκεται σχεδόν στο ράμφος του πουλιού. Άλλοτε, γη και ουρανός μισούνταν όμως ουρανός και γη ζούσαν.
Η ακατάσβεστη ξηρασία φεύγει. Ο άνθρωπος είναι ένας ξένος για την αυγή. Όμως στην πορεία της ζωής που δεν μπορεί ακόμη κανείς να φανταστεί, υπάρχουν επιθυμίες που πάλλονται, ψίθυροι που αντιμάχονται και παιδιά σώα και αβλαβή που ανακαλύπτουν.
19 Φεβρουαρίου 1988: θάνατος του Ρενέ Σαρ
Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι συνεργάστηκε με τους κύκλους των υπερρεαλιστών. Μαζί με τους Breton και Eluard εξέδωσε το συλλογικό «Ralentir Travaux», πειραματίστηκε για λίγο με την λεγόμενη «αυτόματη γραφή» και δημοσίευσε το 1929 στο τελευταίο τεύχος της επιθεώρησης La Révolution Surréaliste.
Το 1934 λόγω διαφωνιών σε αρκετά ζητήματα με τους υπερρεαλιστές και ιδίως με την εμμονή του Μπρετόν να καθιερώσει μία εκφρασιακή «ορθοδοξία», κυκλοφόρησε την ποιητική συλλογή Le Marteau sans maitre που παρέμενε στους κόλπους του κινήματος, καθώς περιελάμβανε αρκετά παλαιά ποιήματά του.
Πέμπτη, Φεβρουαρίου 14, 2019
14 Φεβρουαρίου 1884: γεννιέται ο Κώστας Βάρναλης
"(...)
Δε θα σε μάθω να μιλάς
και τ’ άδικο φωνάξεις
ξέρω πως θα 'χεις την καρδιά
τόσο καλή τόσο γλυκή
που μες τα βρόχια της οργής
ταχειά, ταχειά θε να σπαράξεις.
...
Θεριά οι ανθρώποι δεν μπορούν
το φως να το σηκώσουν
δεν είναι η αλήθεια πιο χρυσή
απ’ την αλήθεια της σιωπής
χίλιες φορές να γεννηθείς
τόσες, τόσες θα σε σταυρώσουν
(...)"
Εργάστηκε για χρόνια ως εκπαιδευτικός στη δημόσια μέση εκπαίδευση σε Βουλγαρία και Ελλάδα. Το 1919 έλαβε υποτροφία για μετεκπαίδευση στο Παρίσι. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Γαλλία παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας, φιλολογίας, κοινωνιολογίας και αισθητικής.
Ήταν ποιητής, πεζογράφος, δοκιμιογράφος και μεταφραστής. Αλλά και αγαπημένος «δάσκαλος» για μία ολόκληρη γενιά λογοτεχνών. Τιμήθηκε με το Βραβείο Ειρήνης του Λένιν το 1959.
Ο Κώστας Βάρναλης γεννήθηκε μια μέρα σαν σήμερα, στις 14 Φεβρουαρίου 1884.
Τρίτη, Φεβρουαρίου 12, 2019
12 Φεβρουαρίου 1954: γεννιέται ο Τζίμης Πανούσης
"Όπως πέφτει ένα φύλλο (ουχ)
Έτσι χάνεις κι ένα φίλο (ουχ)
Έτσι φεύγω κι εγώ τώρα
Έτσι φεύγω κι εγώ τώρα...
Στο στερνό το σταυροδρόμι (ουχ)
Δως μου ήλιο και συγγνώμη
Ξέχασέ με και προχώρα
Ξέχασέ με και προχώρα...
(...) "
Τέλη '80 - αρχές '90: για την παρέα ο ερχομός του στη Θεσσαλονίκη ήταν το γ ε γ ο ν ό ς που έπρεπε να τιμηθεί δεόντως! Ανατρεπτική παρουσία, σε μόνιμη ρήξη με το ΠΑΣΟΚ του Κουλουμπή, τα ΜΑΤ και αγκαλιά με την κλειδαρότρυπα. Με τις λεκάνες τουαλέτας για ντεκόρ στη σκηνή και φόρμες κρατούμενου.
Μονίμως στο μενού και στη διαπασών για μεγάλα ταξίδια με το Autobianchi: από Θεσσαλονίκη για Άρτα, φυσικά μέσω Κατάρας - δεν είχε τότε Εγνατία Οδό...
Ο καυστικός Τζίμης Πανούσης έτρεχε στα δικαστήρια με τον Ακατανόμαστο που είχε τσιμπήσει την πετονιά και δεν έλεγε να την αφήσει. Τοποθετούσε σφυροδρέπανο στη σημαία, έδινε συνεντεύξεις σε περιθωριακά περιοδικά και σουλατσάριζε στα Εξάρχεια με άλλες μεταμοντέρνες καλλιτεχνικές νεοελληνικές φυσιογνωμίες.
Ο Τζιμάκος γεννήθηκε μια μέρα σαν σήμερα στις 12 Φεβρουαρίου 1954. Έκτοτε επιμένει με την πρώτη ευκαιρία να της πάρει λαμπατέρ!
Δευτέρα, Φεβρουαρίου 11, 2019
11 Φεβρουαρίου του 1963: θάνατος Σύλβια Πλαθ
«Είδα τη ζωή μου να διακλαδίζεται μπροστά μου σαν την πράσινη συκιά της ιστορίας (…) Είδα τον εαυτό μου να κάθεται καβάλα σ’ ένα κλαδί και να λιμοκτονεί, επειδή δεν μπορούσα να αποφασίσω ποιο από τα σύκα να διαλέξω. Τα ήθελα όλα, μα το να διαλέξω το ένα σήμαινε ότι θα έχανα όλα τα υπόλοιπα. »
Απόσπασμα από το μυθιστόρημα «Ο Γυάλινος Κώδων» της Σύλβια Πλαθ.
Η Πλαθ έθεσε τέρμα στη ζωή της μέσα στο σπίτι της στο Λονδίνο, βάζοντας το κεφάλι της στον φούρνο του γκαζιού. Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, στις 11 Φεβρουαρίου του 1963.
Μια ιστορία θα σας πω...
Κυριακή, Φεβρουαρίου 10, 2019
10 Φεβρουαρίου 1975: θάνατος Νίκου Καββαδία
"Θὰ πάψω πιὰ γιὰ μακρινὰ ταξίδια νὰ μιλῶ
οἱ φίλοι θὰ νομίζουνε πὼς τά ῾χω πιὰ ξεχάσει,
κι ἡ μάνα μου, χαρούμενη, θὰ λέει σ᾿ ὅποιον ρωτᾶ
«Ἦταν μία λόξα νεανική, μὰ τώρα ἔχει περάσει…»..."
Ναι, Νίκος Καββαδίας. Έφυγε μια μέρα σαν σήμερα, στις 10 Φεβρουαρίου 1975.
οἱ φίλοι θὰ νομίζουνε πὼς τά ῾χω πιὰ ξεχάσει,
κι ἡ μάνα μου, χαρούμενη, θὰ λέει σ᾿ ὅποιον ρωτᾶ
«Ἦταν μία λόξα νεανική, μὰ τώρα ἔχει περάσει…»..."
Ναι, Νίκος Καββαδίας. Έφυγε μια μέρα σαν σήμερα, στις 10 Φεβρουαρίου 1975.
Σάββατο, Φεβρουαρίου 09, 2019
9η Φεβρουαρίου
Η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του εθνικού ποιητή Διονύσιου Σολωμού, έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.
Γράφει ο Οδυσσέας Ελύτης:
"[...] η γλώσσας μας είναι σε θέση, και μπορεί πια, ν' αποτυπώσει το πιο περίπλοκο ρητορικό σχήμα, να παρακολουθήσει το πιο ασυγκράτητο παραλήρημα, να προικιστεί με τη λαμπρότερη χλιδή, να γεμίσει δυο και τρεις σελίδες, αν η περίσταση το φέρει, με μια μοναδική φράση, που να διαγράφει με όσο μεγαλύτερη άνεση και χάρη την τροχιά της, ίδια κομήτης που πάει αρμενίζοντας μ' αργούς ελιγμούς και χάνεται μέσα στον ουρανό της νύχτας σπιθοβολώντας. [...]"
Και η Ζακλίν ντε Ρομιγί:
«Το να μάθεις να σκέφτεσαι, να κρίνεις, να είσαι ακριβολόγος και να ζυγίζεις τις λέξεις σου, να ανταλλάσσεις ιδέες, να ακούς τον άλλον σημαίνει ότι είσαι ικανός να κάνεις διάλογο. Είναι ο µόνος τρόπος για να μετριάσεις τη βία που ορθώνεται γύρω µας».
Οι λέξεις είναι το φρούριο που προφυλάσσει από την κτηνωδία. Όταν δεν γνωρίζουμε, όταν δεν μπορούμε να εκφραστούμε, όταν χειριζόμαστε τα πράγματα κατά προσέγγιση όπως κάνουν πολλοί νέοι σήμερα, όταν τα λόγια δεν είναι αρκετά για να ακουστούν, όταν ο λόγος δεν είναι επεξεργασμένος επειδή η σκέψη είναι ασαφής, τότε δεν μένει παρά η γροθιά, το ξύλο, η τυφλή βία. Κι αυτή απειλεί να στραγγαλίσει τον δυτικό, ανθρωπιστικό ιδανικό µας κόσμο».
Το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας στο Διαδίκτυο: https://greeklanguage.gr/
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 08, 2019
8 Φεβρουαρίου 1828: γεννιέται ο Ιούλιος Βερν
" [...] Αλλά η Ερυθρά Θάλασσα είναι πολύ ιδιόρρυθμη και θυμώνει συχνά, όπως όλοι οι στενόμακροι κόλποι. Όταν φυσούσε αέρας, είτε από τις ασιατικές είτε από τις αφρικανικές ακτές, το Μογγολία, αεροδυναμικό σκαρί με προπέλα, πήγαινε τρομερά γρήγορα. Τότε οι κυρίες εξαφανίζονταν, τα πιάνα σώπαιναν, οι χοροί και τα τραγούδια σταματούσαν. Κι όμως, παρά τους ανέμους, παρά την τρικυμία, το υπερωκεάνιο, σπρωγμένο από την ισχυρή μηχανή του, έτρεχε ακατάπαυστα προς το στενό Μπαμπ-ελ-Μαντέμπ. [...] "
Είναι η πέμπτη παράγραφος του 9ου Κεφαλαίου από το βιβλίο "Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες" και παρόμοιες περιγραφές του Γάλλου μυθιστοριογράφου τρυπούσαν το παιδικό μου κεφάλι και μ' έβαζαν να ψάχνω με τα ακροδάκτυλα τους πολυκαιρισμένους χάρτες του σπιτιού! Κάπως έτσι, υποθέτω, γεννήθηκε η αγάπη για τα ταξίδια....
Ο Γάλλος μυθιστοριογράφος Ιούλιος Βερν γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1828. Ήταν ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, ιδιαίτερα γνωστός για τα περιπετειώδη μυθιστορήματά του και τη βαθιά επιρροή του στο λογοτεχνικό είδος της επιστημονικής φαντασίας.
8 Φεβρουαρίου 1980: θάνατος Νίκου Ξυλούρη
Θυμάμαι η φωνή του μας καλωσόριζε πρωί πρωί στο λιμάνι του Ηρακλείου από τα μεγάφωνα των τεράστιων στα μάτια μας πλοίων... Οι δίσκοι και οι κασέτες με τη φωνή του παντού στο σπίτι. Η φωτογραφία του με το κρητικό σαρίκι στο σπίτι του παππού, στην Κρήτη... Κάθε φορά το ίδιο ρίγος με τη φωνή του.
Όμως, εκείνη τη φορά, οι επιβάτες της πτήσης από Ηράκλειο για Αθήνα παγώσαμε στο άκουσμα από τα μεγάφωνα ότι πέθανε ο Νίκος Ξυλούρης. Ως δεκάχρονος δεν πολυκαταλάβαινα γιατί, αλλά θεώρησα σωστό να κρύψω το παιδικό πρόσωπό μου στις παλάμες της μητέρας μου: δεν μου άρεσε που έβλεπα να κυλούν δάκρυα από τα μάτια της...
Θυμάμαι την αργή, βασανιστική σχεδόν επιβίβαση στο αεροπλάνο και μια πτήση βουβή. Οι περισσότεροι κοιτούσαν έξω και ψηλά: κάπου εκεί όπου στις 8 Φεβρουαρίου 1980 ταξίδευε για πάντα η ψυχή του Νίκου Ξυλούρη...
8 Φεβρουαρίου 1931: γεννιέται ο James Dean
Πρωταγωνίστησε σε τρεις ταινίες μόλις σε ένα χρόνο. Μέσα από τους ρόλους του εξέφρασε τα αδιέξοδα της αμερικανικής νεολαίας της δεκαετίας του '50.
Ως "επαναστάτης χωρίς αιτία", γοήτευσε γενιές νέων σε όλο τον κόσμο με το κράμα ευαισθησίας και δυναμισμού, τον ανασηκωμένο κόκκινο γιακά και το μονίμως κρεμασμένο στα χείλη τσιγάρο.
Ο James Byron Dean γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1931.
Τετάρτη, Φεβρουαρίου 06, 2019
6 Φεβρουαρίου 1945: γεννιέται ο Bob Marley
[...]
Don't let them change ya, oh
Or even rearrange ya
Oh, no
We've got a life to live
They say: only, only
Only the fittest of the fittest shall survive
Stay alive
Eh
Could you be loved and be loved?
Could you be loved, wo now! and be loved?
Or even rearrange ya
Oh, no
We've got a life to live
They say: only, only
Only the fittest of the fittest shall survive
Stay alive
Eh
Could you be loved and be loved?
Could you be loved, wo now! and be loved?
O Bob Marley γεννήθηκε μια μέρα σαν... χθες, στις 6 Φεβρουαρίου 1945.
Υ.Γ. Μια αμμουδιά και μπύρες στο 3 επειγόντως!
Τρίτη, Ιανουαρίου 29, 2019
28 Ιανουαρίου 1813: εκδίδεται το έργο "Περηφάνια και προκατάληψη"
Πρόκειται για ένα πολυεπίπεδο και πολλαπώς ερμηνεύσιμο μυθιστόρημα. Κατατάσσεται στα σημαντικότερα κείμενα της αγγλικής λογοτεχνίας. Χαρακτηρίζεται ως "κωμωδία ηθών" ή και ως ρεαλιστικό "οικογενειακό μυθιστόρημα". Αναφέρεται όμως, και ίσως περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, στη μοίρα της γυναίκας στην κοινωνία του τέλους του 18ου αιώνα που δεν την αντιμετώπιζε ως άνθρωπο με κρίση, απόψεις, επιλογές.
Το έργο "Περηφάνια και προκατάληψη" της Jane Austen εκδόθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1813. Το 2005 ο Joe Wright σκηνοθέτησε την ομώνυμη ταινία. Τον ρόλο της Elizabeth Bennet υποδύθηκε η Keira Knightley.
29 Ιανουαρίου 1860: γεννιέται ο Άντον Τσέχωφ
Έμεινε για δύο χρόνια στο νησί Σαχαλίνη με τους χιλιάδες κατάδικους που ήταν φυλακισμένοι εκεί. Τρία χρόνια αργότερα εκδόθηκε η έρευνά του που τόνιζε την ανάγκη βελτίωσης των συνθηκών υγιεινής και διαβίωσης των φυλακισμένων: ένα καινοτόμο αίτημα για το 1893.
Το 1895 ολοκλήρωσε τη συγγραφή του θεατρικού έργου "Ο Γλάρος". Όταν πρωτοανέβηκε στο θέατρο Αλεξαντρίνσκι της Αγίας Πετρούπολης ήταν μια καλλιτεχνική και εμπορική αποτυχία. Τρία χρόνια αργότερα στο "Θέατρο Τέχνης" της Μόσχας και σε σκηνοθεσία Κ. Στανισλάφσκι προκάλεσε θρίαμβο! Ακολούθησε "Ο Θείος Βάνιας".
Ο Αντόν Τσέχωφ γεννήθηκε μια μέρα σαν σήμερα, στις 29 Ιανουαρίου 1860.
Κυριακή, Ιανουαρίου 27, 2019
27 Ιανουαρίου 1980: θάνατος Στρατή Τσίρκα
«Η Λέσχη» (1961) αποτελεί τον πρώτο τόμο της τριλογίας «Ακυβέρνητες Πολιτείες» του Στρατή Τσίρκα. Η δράση του μυθιστορήματος τοποθετείται στην Ιερουσαλήμ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μέσα στη χειμαρρώδη ιστορική ύλη, ο Στρατής Τσίρκας υφαίνει τη συναρπαστική πλοκή σε έναν πολύχρωμο καμβά πολιτικών μηχανορραφιών, αχαλίνωτων φιλοδοξιών, γνήσιας ανθρωπιάς, τραυματικών ονείρων και παθιασμένων ερωτικών επιθυμιών.
Ο Γιάννης Χατζηανδρέας, που τίμησε τα ελληνικά γράμματα ως Στρατής Τσίρκας, έφυγε από τη ζωή μια μέρα σαν σήμερα, στις 27 Ιανουαρίου 1980.
27 Ιανουαρίου 1756: γεννιέται ο Μότσαρτ
Ξεκίνησε να σπουδάζει τριών χρονών και ήδη από τα πέντε του συνέθετε μουσική. Ο Γκαίτε, παρακουλουθώντας ένα κονσέρτο του όταν ήταν μόλις εφτά χρόνων, τον χαρακτήρισε ιδιοφυΐα ανάλογη του Σέξπιρ.
Κατατρεχόταν από φοβίες, μανίες και άλλες νευροσυμπεριφορικές και νευροψυχιατρικές διαταραχές. Ζητούσε χρήματα από πλούσιους ανθρώπους και ήταν ανίκανος να τα διαχειριστεί.
Ο Γιοχάνες Κρισόστομους Βολφγκάνγκους Τεόφιλους (Αμαντέους) Μότσαρτ έζησε μόνο 35 χρόνια, πρόλαβε όμως να συνθέσει περίπου 600 έργα (συμφωνικά, δωματίου, κονσέρτα, όπερες και χορωδιακά), τα περισσότερα αριστουργήματα. Έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά ότι η ακρόαση της μουσικής του βοηθά στην ανάπτυξη της νοημοσύνης των βρεφών και των παιδιών.
Αν υπήρχε δυνατότητα ο Μότσαρτ να διεκδικήσει τα δικαιώματα για τη χρήση της μουσικής και του ονόματός του θα μπορούσε να αγοράσει όλη την Αυστρία.
Ο Μότσαρτ γεννήθηκε στο Ζάλτσμπουργκ μια μέρα σαν σήμερα, στις 27 Ιανουαρίου 1756.
Παρασκευή, Ιανουαρίου 25, 2019
25 Ιανουαρίου 1882: γεννιέται η Virginia Wolf
Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου μετακόμισε στην περιοχή Bloomsbury του Λονδίνου κι εντάχθηκε στον ομώνυμο κύκλο καλλιτεχνών και διανοούμενων. Εκεί γνώρισε τον σύζυγο της, επίσης συγγραφέα, Leonard Wolf.
Το 1925 η Virginia Wolf κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα «Η Κυρία Ντάλογουεϊ» που έγινε δεκτό με διθυραμβικές κριτικές!
Όταν έγραψε το τελευταίο της βιβλίο αισθάνθηκε κενή. Στις 28 Μαρτίου 1941 η Virginia Wolf περπάτησε μέχρι τον ποταμό Ουζ, λίγο πιο μακριά απ’ το σπίτι της. Φτάνοντας στις όχθες του γέμισε τις τσέπες των ρούχων της με πέτρες, προχώρησε στο ποτάμι και πνίγηκε.
Στο κινηματογραφικό έργο "Ώρες", η Nicole Kidman υποδύεται την Virginia Wolf.
H Virginia Wolf γεννήθηκε μια μέρα σαν σήμερα στο Λονδίνο, στις 25 Ιανουαρίου 1882.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






