Δραματική ομιλία - έκκληση του Γιώργου Παπανδρέου

Βρισκόμαστε σήμερα σε κατάσταση πολέμου απέναντι στα αρνητικά σενάρια για την πατρίδα μας.

Η ευθύνη που μου αναλογεί και μας αναλογεί δεν έχει προηγούμενο στα χρόνια της Μεταπολίτευσης.

Είναι η ευθύνη μας για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, η ζωή και το μέλλον των οποίων εξαρτάται από τις δικές μας αποφάσεις.

Αυτό που αντιμετωπίζει η Κυβέρνηση, από την πρώτη μέρα που ανέλαβε, πράγματι, δεν έχει προηγούμενο: μια χώρα στον κατήφορο, μια οικονομία στο χείλος της καταστροφής, ένα κράτος εν υπνώσει.

Λυπάμαι ως Έλληνας, λυπάμαι ως πολίτης, που κάποιοι οδήγησαν τη χώρα μας σε αυτή την κατάσταση.

Ως Πρωθυπουργός όμως, δεν έχω το περιθώριο απλώς να διαπιστώνω το πρόβλημα. Να το σχολιάζω, ή ακόμα να το ξορκίζω με εύκολα συνθήματα και παχιά λόγια - τα οποία και παλαιότερα είχαμε ακούσει, από την προηγούμενη κυβέρνηση.

(...)

Για να έχουμε κοινωνική δικαιοσύνη, χρειάζεται να έχουμε λαϊκή κυριαρχία - Δημοκρατία. Για να έχουμε λαϊκή κυριαρχία και Δημοκρατία, απαιτείται πρώτα απ' όλα να έχουμε την εθνική μας ανεξαρτησία. Χωρίς αυτήν, ούτε Δημοκρατία θα υπάρξει, ούτε κοινωνική δικαιοσύνη θα εμπεδώσουμε.

(...)

Επιτρέψτε μου να σας αναλύσω με μερικά στοιχεία την σημερινή κατάσταση.

Το δημόσιο χρέος της χώρας έφτασε στα 300 δις ευρώ.

Είναι πολύ πιο πάνω από το ετήσιο εθνικό εισόδημα, που φτάνει στα 240 δις ευρώ.

Το Ταμείο του Δημοσίου για φέτος πρέπει να βρει πάνω από 100 δισεκατομμύρια ευρώ, για να χρηματοδοτήσει τις τακτικές δαπάνες, να πληρώσει τις συντάξεις, τις δαπάνες εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους. Από αυτά, πρέπει να δανειστεί περίπου τα μισά.

Κάθε χρόνο, δανειζόμαστε περίπου τα μισά από όσα δαπανούμε. Και κάθε χρόνο, δαπανούμε όλο και περισσότερα, ενώ κάθε χρόνο εισπράττουμε όλο και λιγότερα ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Το αποτέλεσμα είναι οι δανειστές να μας ζητούν όλο και μεγαλύτερα επιτόκια, σε σημείο που ο δανεισμός να κινδυνεύει να γίνει απαγορευτικός, σε σημείο που να έχουν πέσει πάνω μας οι κερδοσκόποι.

If Greece Falls, Others Economies May Follow

Wall Street did not create Europe’s debt problem, but bankers enabled Greece and others to borrow beyond their means, in deals that were perfectly legal.


Don't laugh at Europe's woes. The travails facing Greece are also ours

Τέτοια δημοσιότητα, ούτε το 2004...

Γ. Ανωμερίτης: Να παραιτηθεί η διοίκηση της Α.Τ.Ε.

Ο πρώην Υπουργός και στέλεχος της Α.Τ.Ε. κ. Γιώργος Ανωμερίτης, απέστειλε επιστολή στον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γιάννη Παπαθανασίου με την οποία ζητά την παραίτηση της διοίκησης της Α.Τ.Ε. μετά τα καταστροφικά οικονομικά αποτελέσματα 2008, τα οποία ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτά (α) η κερδοφορία της μειώθηκε κατά 95%, ήτοι από 268,4 εκατ. Ευρώ το 2007 σε 13,8 εκατ. Ευρώ προ φόρων το 2008. (β) Τα ίδια κεφάλαια της Τράπεζας μειώθηκαν κατά 560 εκ. ευρώ, και (γ) κλονίστηκε η κεφαλαιακή της επάρκεια και (δ) παραποίησε θεμελιώδη μεγέθη της οικονομικής της θέσης.

Όπως καταγγέλλει ο κ. Γ. Ανωμερίτης, τα αρνητικά αυτά αποτελέσματα είναι απόρροια της μεθοδευμένης αγοράς δομημένων ομολόγων και άλλων υψηλού κινδύνου προϊόντων, τα οποία αγόρασε η Τράπεζα το 2005 και τα οποία, πριν την οικονομική κρίση, πέντε εξ’ αυτών έχουν καταστεί από το 2007 μηδενικά.

Μήνυμα Επιτροπής Stiglitz προς G20

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΚΡΙΣΗ (ΕΠΙΤΡΟΠΗ STIGLITZ) ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΟΥ G20 ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ


Η σημερινή παγκόσμια κρίση έχει αποκαλύψει την τεράστια ανεπάρκεια και τις εσφαλμένες εκτιμήσεις πάνω στις οποίες είναι βασισμένο το οικονομικό μας σύστημα.

Το μέγεθος της αποτυχίας του συστήματος είναι τέτοιο που δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε σε ένα κόσμο όπου το χάσμα της ανισότητας διευρύνεται, το περιβάλλον διαρκώς υποβαθμίζεται, και η οικονομία καθοδηγείται από κερδοσκοπικές και αδίστακτες πρακτικές. Αποτέλεσμα είναι οι «οικονομικές φούσκες», η αυξανόμενη φτώχεια, η αποδυνάμωση της κοινωνικής προστασίας, η αύξηση της ανεργίας και η συνεχής ανασφάλεια για την πλειοψηφία των πολιτών σε όλο τον κόσμο.

Οι εντεινόμενες ανισότητες στις κοινωνίες μας συνιστούν ταυτόχρονα ηθική, οικονομική και πολιτική αποτυχία, που οδηγεί στη μειωμένη συνολικά ζήτηση υπηρεσιών και προϊόντων, την υπερχρέωση εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών σε συνδυασμό με την επικράτηση μιας απελπιστικής αίσθησης μη δυνατότητας αντίδρασης, η οποία έχει να κάνει με την ομηρία των δημοκρατικών διαδικασιών σε ειδικά μεγάλα συμφέροντα.

Από αυτή την κρίση πρέπει να αναδειχθούν νέοι κανόνες οι οποίοι θα διέπουν το παγκόσμιο σύστημα. Οι πολίτες μας δεν πρέπει να είναι υποχείρια των αγορών. Πρέπει να εγγυηθούμε ότι οι αγορές θα εξυπηρετούν τις ανάγκες των λαών μας.

Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε τα κέρδη να ιδιωτικοποιούνται ενώ οι ζημιές κοινωνικοποιούνται. Οι επιπτώσεις αυτής της κρίσης δεν πρέπει να επιβαρύνουν αθώα θύματα σε όλο τον κόσμο.

Τη στιγμή που τεράστια ποσά δημοσίου χρήματος επενδύονται στη σωτηρία των τραπεζών ενώ οι αναδυόμενες αγορές συρρικνώνονται, η ανεργία αυξάνεται και οι αναπτυσσόμενες χώρες στερούνται πιστώσεων και αναπτυξιακών χορηγήσεων, πρέπει να δράσουμε αποφασιστικά ώστε να διασφαλίσουμε ότι η παγκόσμια ανάκαμψη θα διασφαλίσει τους οικονομικά ασθενέστερους και πιο ευάλωτους. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι κεφαλαιαγορές λειτουργούν για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, τη κοινωνική συνοχή και τη βιώσιμη πράσινη οικονομία.

Για την επίτευξη αυτών των προτεραιοτήτων απαιτείται η δημοκρατική μεταρρύθμιση των υπαρχόντων και η δημιουργία νέων θεσμών διακυβέρνησης σε παγκόσμιο, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

Καλούμε τους συμμετέχοντες στο G20 να εστιάσουν στην παροχή ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, υποστηρίζοντας νέο δανεισμό (εάν υπάρχει ανάγκη, με άμεσο κρατικό δανεισμό ο οποίος υπερβαίνει τις τρέχουσες δυσκολίες του χρηματοπιστωτικού συστήματος) και προωθώντας την επαναδιαπραγμάτευση των υπαρχόντων δανείων.

Καλούμε, επίσης, η δημόσια πολιτική παγκοσμίως να επικεντρωθεί στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, στη διαφύλαξη των σημερινών επιπέδων απασχόλησης και στην παροχή αξιοπρεπούς εισοδήματος σε όσους αναζητούν εργασία.

Υπογραμμίζουμε την ανάγκη πραγματοποίησης μαζικών νέων επενδύσεων σε προσοδοφόρες δραστηριότητες εξοικονόμησης ενέργειας, στην εκπαίδευση και στη βελτίωση των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού.

Τονίζουμε την ανάγκη να διευρυνθεί η παγκόσμια ζήτηση διασφαλίζοντας ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες δεν θα μείνουν πίσω.

Είναι επιτακτική η ανάγκη να επεκτείνουμε την κοινωνική ασφάλιση παγκόσμια και να την ενισχύσουμε ενόψει των μελλοντικών δυσκολιών. Οφείλουμε να εγγυηθούμε ότι η κοινωνική συνοχή είναι προτεραιότητά μας εν μέσω και πέραν της κρίσης.

Απαιτούμε από τους ηγέτες του κόσμου να προχωρήσουν τώρα σε αναδιάρθρωση, επαναρρύθμιση και μεταρρύθμιση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, θέτοντας νέα πρότυπα διακυβέρνησης των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων, θέτοντας υποχρεωτικά νέα πρότυπα διαφάνειας και διαχρονικής παρακολούθησης, αποσυνδέοντας τα μπόνους των διευθυντικών στελεχών από τις επιδόσεις των και συνδέοντάς τα με τα μακροχρόνια συμφέροντα των μετόχων. Παράλληλα, ζητούμε να συσταθεί ένας νέος Παγκόσμιος Χρηματοπιστωτικός Οργανισμός, ο οποίος θα θέσει νέα, εφαρμόσιμα, σε παγκόσμιο επίπεδο, πρότυπα και θα θέσει τέλος στους φορολογικούς παράδεισους.

Η πρόκληση του 21ου αιώνα είναι να ευθυγραμμίσουμε το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα με τις αξίες και τις αρχές μιας δημοκρατικής και δίκαιης κοινωνίας. Δεν επιδιώκουμε να αναμορφώσουμε τους υπάρχοντες θεσμούς αλλά να δημιουργήσουμε ένα νέο σύστημα που θα εγγυάται την ευημερία όλων των λαών.

Το πλαίσιο που θέτει η σύνοδος του G20 για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης αποτελεί ένα βήμα για την αναζήτηση συνδυασμένων παγκόσμιων απαντήσεων από τη διεθνή κοινότητα. Ο στόχος μας πρέπει να είναι τώρα η δέσμευση και άλλων κρατών σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, με συμμετοχικό πνεύμα, για την εξεύρεση των κοινών λύσεων που όλοι αναζητούμε.

ΠΑ.ΣΟ.Κ.: Για το συνταξιοδοτικό των γυναικών στο Δημόσιο

Ενδιαφέρον παρουσιάζει να διαβάσεις το ενημερωτικό σημείωμα του Τομέα Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για την εξίσωση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών εργαζομένων στο Δημόσιο και τις Ένοπλες Δυνάμεις. Αντιγράφω:

Η κυβέρνηση άφησε εντελώς ακάλυπτη τη χώρα μας, αφού η επιχειρηματολογία με την οποία προσπάθησε να αντικρούσει τους ισχυρισμούς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν νομικά και ασφαλιστικά ατεκμηρίωτη. Είναι τόσο εξόφθαλμη η αδιαφορία και ο χαμηλός διαπραγματευτικός πήχης της κυβέρνησης, που θα έλεγε κανείς ότι χρησιμοποίησε την παραπομπή και την καταδίκη ως άλλοθι για την ανατροπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των γυναικών.

Τι γίνεται τώρα;

Το ζήτημα είναι τεράστιο και αφορά στον πυρήνα του κοινωνικού κράτους. Πλέον περιορίζονται οι επιλογές της δημόσιας πολιτικής για βελτίωση των συνταξιοδοτικών προϋποθέσεων των γυναικών. Είναι σαφές ότι σε ένα κοινωνικό κράτος, η λογική των χαμηλότερων ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης για τις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες αφορά στην παροχή αντισταθμιστικού οφέλους στις γυναίκες λόγω του συνδυασμού της αμειβόμενης εργασίας με την ανατροφή των παιδιών που επωμίζονται, την περιορισμένη διάρκεια ασφάλισής τους και τις μισθολογικές διαφορές σε σχέση με τους άνδρες εργαζόμενους.

Το ζήτημα παρουσιάζει σημαντικές δυσκολίες αφού η μείωση του ορίου ηλικίας των ανδρών θα δημιουργήσει οικονομικό πρόβλημα τόσο στο ίδιο το ασφαλιστικό σύστημα όσο και στη δημοσιονομική εικόνα της χώρας, και συνακόλουθα θα μειώσει ακόμα περισσότερο την πιστοληπτική μας αξιοπιστία διεθνώς. Την ίδια όμως στιγμή, η αύξηση του ορίου ηλικίας των γυναικών δημιουργεί σημαντικό πρόβλημα στον προγραμματισμό ζωής για 200.000 περίπου εργαζόμενες που δουλεύουν για χρόνια αφενός για το Δημόσιο αφετέρου για την οικογένεια, την οποία μονομερώς στήριζαν χωρίς ουσιαστική βοήθεια από την πολιτεία για την εναρμόνιση των επαγγελματικών και οικογενειακών τους υποχρεώσεων.

Ολόκλητο το Ενημερωτικό Σημείωμα του Τομέα Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας για την εξίσωση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών εργαζομένων στο Δημόσιο και τις Ένοπλες Δυνάμεις

Χρ. Παπαυτσής: για την εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης

Αξίζει να διαβάσεις ένα email το οποίο έφερε στην ολομέλεια της Βουλής ο Χρ. Παπουτσής στην ομιλία του για την εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης.

(...)
Εγώ δεν θα επιχειρηματολογήσω γενικώς.

Θα μου επιτρέψετε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι να σας διαβάσω αποσπάσματα μιας επιστολή την οποία έστειλε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ένας πολίτης. Ένας πολίτης ο οποίος αισθάνεται ότι τον αφορά το νομοσχέδιο. Αν δεν τον αφορά κύριε υπουργέ, πάρτε το λόγο και ενημερώστε το σώμα και τον πολίτη ο οποίος ενδιαφέρετε και ενδεχομένως και άλλους που έχουν τις ίδιες περιπτώσεις.

Λέει λοιπόν:

«Ακούστε την περίπτωση μου. Του προνομιούχου, νυν –ουσιαστικά- ανέργου, πρώην τραπεζικού υπαλλήλου, που θα κληθεί, όπως καταλαβαίνω να πληρώσει επιπλέον φόρο 5000 ευρώ. Στα μέσα του 2007 αναγκάστηκα να κάνω χρήση του προγράμματος εθελούσιας εξόδου από την Εμπορική Τράπεζα. Αφού έλαβα τη σχετική αποζημίωση και το εφάπαξ από την Τράπεζα και το Ταμείο Πρόνοιας, υπέβαλλα την παραίτηση μου και έλαβα απόφαση συνταξιοδότησης από τον ΕΤΑΤ με αναστολή καταβολής της σύνταξης μετά τη συμπλήρωση της ηλικίας των 55 ετών, ήτοι στα μέσα του 2011. Τώρα είμαι άνεργος, χωρίς εισόδημα, και ζω με τα χρήματα της αποζημίωσης και του εφάπαξ, περιμένοντας στα μέσα του 2011 να λάβω τη σύνταξη. Τώρα με το νόμο της κυβέρνησης καλούμαι να πληρώσω πλέον του προβλεπόμενου φόρου για την αποζημίωση, λόγω αποχώρησης και του εφάπαξ, που μου παρακρατήθηκε στην πηγή, και επιπλέον φόρο 5000 ευρώ, αφού το έκτακτο αυτό ποσό του 2007 υπερβαίνει τις 150 χιλιάδες ευρώ. Με τα χρήματα αυτά ουσιαστικά ζω, και σκόπευα να συνεχίσω να ζω για τέσσερα χρόνια, αφού δεν έχω κανένα άλλο εισόδημα. Τώρα δεν γνωρίζω πως θα ζήσω.»

Το ερώτημα του πολίτη: «Το θεωρείτε δίκαιο να υποστώ αυτή την αφαίμαξη, επειδή είχα την ατυχία να προβώ στην πράξη της αποχώρησης το 2007 και να το δηλώσω; Τι θα γινόταν αν δεν είχα δηλώσει το ποσό αυτό, αφού τα αυτόνομα φορολογούμενα ποσά, δηλώνονται προαιρετικά για το πόθεν έσχες;»

Αυτό είναι ένα ερώτημα. Είναι δίκαιη λοιπόν η πολιτική σας κύριε υπουργέ; Απαντήστε στον πολίτη.

Παρακολούθησα κύριε υπουργέ τι είπατε προηγουμένως, ζήτησα να δω την τροπολογία σας, αλλά το ερώτημα μου είναι: είναι δίκαιη η πολιτική σας; Η πολιτική την οποία ασκείτε είναι σχεδιασμένη; Είναι πολιτική σχεδιασμένη ή είναι πολιτική στο πόδι; Είναι πολιτική η οποία γνωρίζει τα προβλήματα των πολιτών; Λειτουργείτε επί πραγματικής βάσεως, ή λειτουργείτε γενικώς με ότι ακούτε, ότι πιάσει ο άνεμος και ότι σας φέρει η μέρα;

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και αυτό είναι που δημιουργεί τεράστια ανησυχία στους πολίτες.

Θα διαβάσω την τροπολογία και θα χαιρετήσω αν πράγματι διορθώνετε την αδικία.

Ρωτώ όμως. Που είναι τα λόγια του πρωθυπουργού ότι «εδώ εμείς κάνουμε κοινωνική πολιτική εν μέσω κρίσης»; Που είναι η απόδειξη της δικής σας παρέμβασης την πρώτη μέρα της εξαγγελίας αυτών των μέτρων, ότι «ήταν ένα δίκαιο μέτρο υπέρ των φτωχών και των χαμηλόμισθων και των χαμηλοσυνταξιούχων»;

Εύλογες απορίες τις οποίες όλοι και όλες θέτουμε απέναντι σε μια κυβέρνηση πρωτοφανούς αδεξιότητας και επικίνδυνων χειρισμών. Η δική μας απάντηση θα δοθεί αύριο, ημέρα πανελλαδικής απεργίας.

Πως έχει μέχρι σήμερα αξιολογηθεί η Ελλάδα από τους Ευρωπαίους Εταίρους

Από το Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών (ΙΣΤΑΜΕ) - Ανδρέας Παπανδρέου, εκδόθηκε ένα ενδιαφέρον έγγραφο με τίτλο: "Παρουσία της Ελλάδας στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, 19-20 Μαρτίου 2009 -
Πως έχει μέχρι σήμερα αξιολογηθεί η Ελλάδα από τους Ευρωπαίους Εταίρους".

Στο έγγραφο θα διαβάσεις τα θέματα που θα συζητηθούν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 19-20 Μαρτίου 2009, το σχέδιο για την ανάκαμψη της ΕΕ (Δεκέμβριος 2008), την Αξιολόγηση του Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων (Ιανουάριος 2009), την Αξιολόγηση του Προγράμματος Σταθερότητας (Φεβρουάριος 2009) και κάποια συμπερασματικά σχόλια.

Αξίζει να διαβάσεις το έγγραφο για να διαπιστώσεις πόσο διαφορετική είναι η αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης σε σχέση με τις παροτρύνσεις - οδηγίες της Ε.Ε. Κύρια όμως για να αντιληφθείς ότι τα μέτρα τα οποία εξήγγειλε πρόσφατα ο υπουργός Οικονομικών δεν αφορούν την πολυσυζητημένη παγκόσμια οικονομική κρίση - η οποία ακόμη δεν έχει φτάσει στην πόρτα μας - αλλά αφορούν την άστοχη και επίκινδυνη για τους πολλούς και αδύνατους οικονομική πολιτική της κυβέρνησης.

Αντιγράφω τα συμπεράσματα:

Με αυτά τα δεδομένα και με την απόφαση για την επιτήρηση λόγω του ελλείμματος του 2007, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας πάει στο Συμβούλιο Κορυφής να συζητήσει «ισότιμα» για την ανάκαμψη της Ευρωπαϊκής οικονομίας και της Ελληνικής. Να διεκδικήσει μερίδιο για την αξιοποίηση των επιπλέον κονδυλίων για έργα περιβάλλοντος και δικτυακών υποδομών, να μιλήσει για το ρόλο της χώρας στην ΕΕ και τα Βαλκάνια και να πείσει τους εταίρους μας για διεκδικήσεις που θα ωφελούσαν τη χώρα μας στη Σύνοδο των G20. Το ερώτημα όμως είναι με ποια αξιοπιστία και με ποιο κύρος;

Το ζήτημα για μια χώρα-μέλος της ΕΕ δεν είναι μόνο πως οι εταίροι αξιολογούν και κρίνουν τις εθνικές πολιτικές, αλλά κυρίως πως οι εθνικές πολιτικές απαντούν αποτελεσματικά σε αυτές τις αξιολογήσεις. Με άλλα λόγια, πως οι εθνικές κυβερνήσεις αξιοποιούν αυτές τις προτάσεις για το συμφέρον της κοινωνίας που εκπροσωπούν, πως διαπραγματεύονται στη βάση του Κοινοτικού κεκτημένου για τα συμφέροντα των πολιτών τους, πως διεκδικούν νέες προοπτικές για το μέλλον της χώρας τους και της Ευρώπης.

Από όλα αυτά, η Ελληνική Κυβέρνηση δεν έχει επιλέξει παρά την παθητική στάση έναντι μιας ενεργού πολιτικής δυναμικής διεκδίκησης, μεταφέροντας στους Έλληνες πολίτες μια εικόνα άρνησης και αδιεξόδων. Έχει επιλέξει να μιλάει για όρια και όχι για δυνατότητες και σε αυτό δυστυχώς εξαντλείται η πολιτική της δύναμη. Δεν κατάφερε να πείσει για τις δυνατότητες και τις προοπτικές της χώρας αφού σε κανένα σχέδιο δεν έχει διατυπωθεί μια συγκροτημένη πρόταση για αλλαγή πορείας προς μία θετική κατεύθυνση που να αποδίδει. Η Επιτροπή αμφισβητεί σχεδόν κάθε πτυχή των προγραμμάτων που έχει παρουσιάσει η Ελληνική Κυβέρνηση και αυτό δεν είναι πρόβλημα της ΕΕ είναι πρόβλημα της Ελλάδας, όχι σε σχέση με την ΕΕ, αλλά σε σχέση με το μέλλον που αυτή η Κυβέρνηση επιφυλάσσει στους πολίτες της.

Βγενόπουλος κατά Τσιτουρίδη και Αλογσκούφη

«Καίει» πολιτικά πρόσωπα ο Βγενόπουλος για την υπόθεση των ομολόγων

Τα θυμάσαι τα ομόλογα. ε;