Μάθε παιδί μου για τις γραμματοσειρές

Δεν μπορώ να αντισταθώ στη γοητεία των γραμματοσειρών και των τυπογραφικών στοιχείων. Ψάχνοντας σχετικά έπεσα πάνω στην Εταιρεία Ελληνικών Τυπογραφικών Στοιχείων. Διάβασε σχετικά με τις Κεφαλαιογράμματες Γραμματοσειρές και δες υπέροχα σχεδιασμένα γράμματα. Παράλληλα διάβασε πολύ ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία για την ανάπτυξη και σχεδίαση ελληνικών γραμματοσειρών.

Με συγκίνηση είδα συνδέσμους προς τους δικτυακούς τόπους των διεθνών συνεδρίων τυπογραφίας και οπτικής επικοινωνίας του 2004 και 2002 τους οποίους σχεδίασα και συντήρησα σε συνεργασία με το Μηχανσιμό Εκδόσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και τον τότε διευθυντή τους Κλήμη Μαστορίδη.

Αναδημοσίευση από το blog για τους μαθητές μου.

Robert Fisk: Why do they hate the West so much, we will ask

Ο τίτλος είναι από το σημερινό άρθρο του βρετανικού Independent. Ο Robert Fisk είναι από τους λίγους δυτικούς δημοσιογράφους του οποίου η πένα δεν χαρίζεται σε δύσκολους καιρούς, όπως αυτός που διανύουμε. Έξάλλου οι ίδιοι οι Ισραηλινοί παραδέχονται ότι ο πόλεμος διαδραματίζεται και στο πεδίο των ΜΜΕ.

Have we forgotten the 17,500 dead – almost all civilians, most of them children and women – in Israel's 1982 invasion of Lebanon; the 1,700 Palestinian civilian dead in the Sabra-Chatila massacre; the 1996 Qana massacre of 106 Lebanese civilian refugees, more than half of them children, at a UN base; the massacre of the Marwahin refugees who were ordered from their homes by the Israelis in 2006 then slaughtered by an Israeli helicopter crew; the 1,000 dead of that same 2006 bombardment and Lebanese invasion, almost all of them civilians?

Robert Fisk: Why do they hate the West so much, we will ask

"Οι ταραχές προμηνύουν τη μεγάλη έκρηξη"

(...)"Η παραγωγή εκρηκτικού υλικού είναι οικουμενικό χαρακτηριστικό της σύγχρονης ζωής, καθώς παράγονται αναγκαστικά “ακατάλληλοι” άνθρωποι, “απόβλητοι”, που δεν μπορούν να προσαρμοστούν στη “νέα και βελτιωμένη” κοινωνική τάξη. Ο αριθμός αυτών των ανθρώπων αυξάνεται και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, καθώς “ελαττωματικοί” καταναλωτές δεν έχουν τα μέσα να πληρώσουν για να ενταχθούν στην “ευπρεπή κοινωνία”, ενώ άλλοι αποβάλλονται εντελώς από το καταναλωτικό παιχνίδι, όπου φτιάχνονται και καταστρέφονται οι ανθρώπινες τύχες".

Και πιο κάτω:

Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Ζίγκμουντ Μπάουμαν, ενός από τους κορυφαίους κοινωνιολόγους της εποχής, στα ΝΕΑ.

"Οι κυβερνήσεις και γενικότερα η ανθεκτικότητα της κοινωνίας πρέπει να μετράται με βάση την ποιότητα ζωής των ασθενέστερων, των πιο δυστυχισμένων. Η ποιότητα μιας κοινωνίας δεν κρίνεται από το ΑΕΠ και τις στατιστικές, αλλά από την αξιοπρέπεια ή μάλλον την αναξιοπρέπεια της ζωής των πιο στερημένων τμημάτων της".

Και πάλι πιο κάτω:

η συνθήκη του να είσαι χρεωμένος αυτοδιαιωνίζεται, ενώ προσφέρονται όλο και περισσότερα χρέη ως η μόνη ρεαλιστική σωτηρία από τα ήδη υπάρχοντα. Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες το να λάβεις πίστωση έγινε ευκολότερο από ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία, ενώ το να ξεφύγεις από αυτή την κατάσταση δεν ήταν ποτέ δυσκολότερο! Όλοι αποπλανήθηκαν και μπήκαν σε αυτό το παιχνίδι.

www.re-public.gr: "Προς μία κριτική του web 2.0"

3 νέα κείμενα δημοσιεύθηκαν στο πλαίσιο του συνεχιζόμενου αφιερώματος του Re-public www.re-public.gr με τίτλο "Προς μία κριτική του web 2.0". Το αφιέρωμα προσπαθεί να διερευνήσει τα πολιτικά ζητήματα που συχνά αγνοούνται μπροστά στην απατηλή λάμψη του web 2.0.

Gabriella Coleman - Προς μία θετική κριτική του κοινωνικού web
Αν περιοριστούμε μόνο σε μια αρνητική κριτική του κοινωνικού web διακινδυνεύουμε να παράγουμε μια αφήγηση ενάντια στο Web 2.0, τόσο προβληματική όσο και η υπερβολή του Web 2.0, την οποία επιθυμούμε να αμφισβητήσουμε.

Tere Vaden and Juha Suoranta - Κοινωνικά μέσα και επίπεδα ελευθερίας
Οι Tere Vadén και Juha Suoranta προσπαθούν να αναδείξουν τα κυρια χαρακτηριστικά ενός σοσιαλιστικού μέσου.

Paula Bialski - Σε αναζήτηση της αληθινής παραγωγικότητας στο κοινωνικό web
Χρησιμοποιώντας την έννοια της παραγωγικότητας που έχει εισάγει Erich Fromm, η Bialski προσεγγίζει το κοινωνικό web σαν μια εν δυνάμει λειτουργική πλατφόρμα, η οποία καλλιεργεί την αυτοεκπαίδευση μέσω της αλληλεπίδρασης και της δράσης με άλλους.

Όλα τα κείμενα του Re-public δημοσιεύονται με την Ελληνική άδεια.Creative Commons BY-SAκαι μπορούν να αναδημοσιεύονται ελεύθερα με απλή αναφορά της αρχικής πηγής τους.

Λογοκρισία στο ελληνικό Διαδίκτυο

Γιατί όλα συνδέονται μεταξύ τους, υπάρχει μια συνέχεια, ένας ειρμός σκέψεων και μια αλληλουχία πράξεων: βασανισμοί και εξευτελισμοί στα αστυνομικά τμήματα, διασυρμοί με λογοκρισία στο ελληνικό Διαδίκτυο.

Οι εποχές αλλάζουν, τα ΜΜΕ μετασχηματίζονται συμπαρασύροντας τις καθιερωμένες πρακτικές της εκάστοτε εξουσίας σε μονοπάτια που βρομάνε από χιλιόμετρα...

Κι όσο οι πολλοί αράζουν στις ξαπλώστρες, οι άλλοι μένουν να καίνε το μυαλό τους και να αναλύουν για όσα γίνονται για εμάς χωρίς εμάς...

The economy, stupid!

Ήταν πάντα και θα είναι η κινητήρια δύναμη των πάντων. Το υπόβαθρο των ιδεών, των μεταλλάξεων, των μυαλών που δεν λένε να ξεσκουριάσουν...

Σε όλο την Ιστορία οι άνθρωποι κινούμαστε με βάση το συμφέρον, άλλοτε συλλογικό, άλλοτε ατομικό, άλλοτε στο καθαρά υποσυνείδητο, άλλοτε ξετσίπωτα συνειδητά. Οι μελετητές και οι επιστήμονες είναι εδώ για να μας ανοίξουν τα κεφάλια σε μονοπάτια που άλλοι θέλουν να μας κρύβουν με ένα σωρό αερολογίες...



Τα παραπάνω φαίνεται να ισχύουν και κατά την περίοδο προ του 1821.

Κι αυτό μας οδηγεί ακόμη πιο πίσω. Από πού αντλούν την οικονομική δύναμη οι αρματολοί; Είναι μόνον οι λείες ή μην τυχόν κι αναλάμβαναν κι άλλες αρμοδιότητες; Αναλύοντας τη μαρτυρία του Κασομούλη για τον Νικόλαο Στορνάρη και το αρματολίκι του Ασπροποτάμου, ιχνηλατεί τους τρόπους και τις οικονομικές συμπεριφορές των αρματολών: «Ο αρματολός που μας παρουσιάζει ο Κασομούλης ασκεί μια εξουσία, [...], εξομοιώνεται με τον πληθυσμό ως προς τις οικονομικές του δραστηριότητες [...]. Λοιπόν έχει ζευγάρια και ενοικιάζει τις προσόδους, το φόρο. [...]. Και, βεβαίως, τα ζευγάρια αφήνουν περίσσευμα, τα πρόβατα αφήνουν περίσσευμα, και αυτά τα περισσεύματα περνάνε στο κύκλωμα της αγοράς» (σ.
186-187).

Αρματολοί με οικονομική δύναμη