Βρισκόμαστε σήμερα σε κατάσταση πολέμου απέναντι στα αρνητικά σενάρια για την πατρίδα μας.
Η ευθύνη που μου αναλογεί και μας αναλογεί δεν έχει προηγούμενο στα χρόνια της Μεταπολίτευσης.
Είναι η ευθύνη μας για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, η ζωή και το μέλλον των οποίων εξαρτάται από τις δικές μας αποφάσεις.
Αυτό που αντιμετωπίζει η Κυβέρνηση, από την πρώτη μέρα που ανέλαβε, πράγματι, δεν έχει προηγούμενο: μια χώρα στον κατήφορο, μια οικονομία στο χείλος της καταστροφής, ένα κράτος εν υπνώσει.
Λυπάμαι ως Έλληνας, λυπάμαι ως πολίτης, που κάποιοι οδήγησαν τη χώρα μας σε αυτή την κατάσταση.
Ως Πρωθυπουργός όμως, δεν έχω το περιθώριο απλώς να διαπιστώνω το πρόβλημα. Να το σχολιάζω, ή ακόμα να το ξορκίζω με εύκολα συνθήματα και παχιά λόγια - τα οποία και παλαιότερα είχαμε ακούσει, από την προηγούμενη κυβέρνηση.
(...)
Για να έχουμε κοινωνική δικαιοσύνη, χρειάζεται να έχουμε λαϊκή κυριαρχία - Δημοκρατία. Για να έχουμε λαϊκή κυριαρχία και Δημοκρατία, απαιτείται πρώτα απ' όλα να έχουμε την εθνική μας ανεξαρτησία. Χωρίς αυτήν, ούτε Δημοκρατία θα υπάρξει, ούτε κοινωνική δικαιοσύνη θα εμπεδώσουμε.
(...)
Επιτρέψτε μου να σας αναλύσω με μερικά στοιχεία την σημερινή κατάσταση.
Το δημόσιο χρέος της χώρας έφτασε στα 300 δις ευρώ.
Είναι πολύ πιο πάνω από το ετήσιο εθνικό εισόδημα, που φτάνει στα 240 δις ευρώ.
Το Ταμείο του Δημοσίου για φέτος πρέπει να βρει πάνω από 100 δισεκατομμύρια ευρώ, για να χρηματοδοτήσει τις τακτικές δαπάνες, να πληρώσει τις συντάξεις, τις δαπάνες εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους. Από αυτά, πρέπει να δανειστεί περίπου τα μισά.
Κάθε χρόνο, δανειζόμαστε περίπου τα μισά από όσα δαπανούμε. Και κάθε χρόνο, δαπανούμε όλο και περισσότερα, ενώ κάθε χρόνο εισπράττουμε όλο και λιγότερα ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Το αποτέλεσμα είναι οι δανειστές να μας ζητούν όλο και μεγαλύτερα επιτόκια, σε σημείο που ο δανεισμός να κινδυνεύει να γίνει απαγορευτικός, σε σημείο που να έχουν πέσει πάνω μας οι κερδοσκόποι.
