Τετάρτη, Νοεμβρίου 15, 2006

Η.Π.Α.: Φράκτης 1125 χιλιομέτρων στα σύνορα με το Μεξικό

Δεν είναι ιδέα και πρακτική μόνο του Ισραήλ. Πρόσφατα διάβασα και μου έπεσε το σαγόνι ότι στις Η.Π.Α. εγκρίθηκε από το Κογκρέσσο η κατασκευή ενός φράκτη 1125 χιλιομέτρων στα σύνορα της χώρας με το Μεξικό, το κόστος του οποίου εκτιμάται στα 6 δις δολλάρια.

Σκοπός είναι ο τερματισμός της παράνομης μετανάστευσης. Τουλάχιστον αυτή ήταν και παραμένει η αιτιολογία στις Η.Π.Α. πριν τις πρόσφατες εκλογές προκειμένου να ξυπνήσουν τα ξενοφοβικά ανακλαστικά των αμερικανών πολιτών. Το πρόσφατο χαστούκι των ψηφοφόρων στην πολιτική του Μπους και των συνεργατών του δίνει μια ελπίδα. Αν και φοβάμαι ότι οι τύποι θα σαρώσουν τα πάντα στον πανικό του φευγιού τους.

Όπως σε κάθε περίπτωση ξενοφοβίας, οι "ξένοι" είναι αυτοί που παίρνουν τις δουλειές των "ιθαγενών". Άσχετα αν οι τελευταίοι αρνούνται πεισματικά να μαζέψουν τα πορτοκάλια, να καθαρίσουν τα σπίτια, να κουρέψουν το γκαζόν.

Κι άσχετα αν το ΑΕΠ της χώρας υποδοχής των μεταναστών αυξάνεται και εξαιτίας αυτών. Οι αριθμοί είναι παντού διαθέσιμοι, μεγάλο παιδί είσαι, μυαλό έχεις, θα τους βρεις.

Αυτό που ίσως δεν θα βρεις μπροστά σου είναι η αντικατάσταση της πολιτικής από την ηθικολογία. Κι εκεί χρειάζεται να δεις πέρα και πίσω από το φράκτη. Και σημαντικότερο να μην επιτρέψεις να υψωθεί. Είτε στις Η.Π.Α., είτε στο Ισραήλ, είτε στη γειτονιά και την καρδιά σου.

Επιστροφή

Διόρθωση 180 γραπτών. Προετοιμασία για τη βραδιά ενημέρωσης γονέων και κηδεμόνων. Πώς συμπεριφέρεται το κάθε παιδί στην τάξη και έξω από αυτή και γιατί; Αντιλαμβάνεται όσα ακούει; Δεν καταλαβαίνει εξαιτίας μου; Πρέπει κάτι να αλλάξω στον τρόπο επικοινωνίας μας; Τι προβλήματα αντιμετωπίζω μαζί του; Τι μπορεί να βιώνει στο περιβάλλον του; Τι ερεθίσματα έχει καθημερινά;

Θέλω, αλλά μπορώ να βοηθήσω; Θα το θελήσει ο γονιός του; Πώς θα σταθώ απέναντι στον πατέρα της μαθήτριάς μου; Πώς θα μιλήσω στην μητέρα που δεν καταλαβαίνει καλά τα ελληνικά; Πώς θα πείσω τον τάδε κηδεμόνα ότι το παιδί του μόνο κερδισμένο βγαίνει αν μας εμπιστευτεί;

Δύσκολα πράγματα που απαιτούν σκέψη, ξεκαθάρισμα στο μυαλό. Μέρες τώρα δούλευα σιωπηλά για όλες τις φατσούλες. Έτσι η Μαρία, αλλιώς ο Μανώλης. Που εμείς τον ξέραμε ως Σπετίμ και που έλειψε για δυο βδομάδες στην Αλβανία.

Όλα πήγαν καλά. Ήταν από τις βραδιές που ευχαριστήθηκα. Μιλούσα με γονείς για 2 1/2 ώρες. Ασταμάτητα. Μαθαίνεις από τους γονείς. Όχι μόνο για το παιδί τους, αλλά και για την ίδια τη ζωή. Παιδιά πρόσφατα χωρισμένων γονιών τα οποία βιώνουν ένα σοκ, παιδιά που άργησαν να μιλήσουν και τώρα δυσκολεύονται να μάθουν, παιδια φιλόδοξα με απαιτητικούς γονείς, παιδιά γονιών με υπερφίαλες στάσεις και συμπεριφορές. Γονείς του μόχθου και της βιοπάλης που στέκονται με το μέτωπο ψηλά. Που σε κοιτάνε και σε ακούνε γιατί "είσαι δάσκαλος". Γονείς που σου σφίγγουν το χέρι και σου λένε "ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου". Γονείς που ξινίζονται γενικώς.

Γυρίζω σπίτι με πονοκέφαλο από την ένταση. Κουβαλάω μέσα μου τις χαρές και τις λύπες όλων των παιδιών. Των παιδιών μου.

Αγκαλιάζω και φιλώ την κόρη μου. Το blog μπορεί να περιμένει...

Τρίτη, Νοεμβρίου 07, 2006

«Σε σας μιλάω, γονείς...»

Αναμφισβήτητα σε ό,τι αφορά την πιο συγκλονιστική είδηση από τον Τύπο και την τηλεόραση μέσα στο 2006 πρέπει να είναι η εξαφάνιση του συνομήλικού μου και συνονόματού μου Αλέξανδρου από τη Βέροια και η ιστορία με τον βιασμό μιας μαθήτριας της Αμαρύνθου.

Τα μαντάτα δυσάρεστα. Οι εμπλεκόμενοι, παιδιά της δικής μου ηλικίας, και τα σενάρια εφιαλτικά.

Οι συναισθηματικές διαταραχές μέσα στην ελληνική οικογένεια μεγάλες, και μια μανία να ανακαλύψουν συμπτώματα παραβατικά στα παιδιά τους.

Η νέα λέξη που πιπιλίζουν σαν καραμέλα οι μεγάλοι είναι η παραβατικότητα.

Η νέα μόδα που κατασκευάζουν οι επιστήμονες για να φωτογραφίσουν ένα παιδί άτακτο, κακό, είναι η λεξοπαραβατική.

Ξαφνικά, κρίνονται - απορρίπτονται παιδιά που μέχρι σήμερα ήταν λίγο πιο ζωηρά ή παιδιά από ξένες χώρες με άλλη κουλτούρα.

Ολα αυτά συμπληρώνονται με εκφράσεις υποτιμητικές και με πολύ πολύ μυστήριο. Σε ερώτηση που θα θέσουμε εμείς οι μικρότεροι: Γιατί τόση υστερία έτσι ξαφνικά; Τόση ευαισθησία; Σπεύδουν να μας απαντήσουν ότι το κάνουν από ενδιαφέρον ουσιαστικό και αγάπη.

Ας μην τρελαθούμε, αγαπητοί μου γονείς, ανεκπαίδευτοι κατά τα άλλα. Από εσάς ξεκινά το πρόβλημα.

Ναι, σε σας μιλάω. Δεν γεννιέται κανείς έτσι ξαφνικά παραβάτης, ούτε μας χτύπησε ίωση παραβατικότητας από τη μια στιγμή στην άλλη.

Εσείς μας την εισάγετε μαζί με τα επώνυμα ρούχα - τα ακριβά αυτοκίνητα - τα σπίτια με τις πισίνες. Μέσα από την τηλεόραση - τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που μας επιβραβεύουν με μπόνους, με έναν όρο, να σκοτώσουμε όλο και πιο πολλούς. Τέλος, μέσα από την αλλοδαπή ανεκπαίδευτη προβληματική baby sitter.

Θα σας θέσω κάποιες ερωτήσεις και αν έχετε θάρρος απαντήστε μας.

Πείτε μου, αν έχετε Θεό, πότε καθήσαμε στον καναπέ με παρατεταμένη αγκαλιά και χωρίς την πίεση του χρόνου του στρες σαν οικογένεια να μιλήσουμε για τους προβληματισμούς μας;

Να μιλήσουμε για ανθρώπους του πνεύματος και για την πρόοδο της επιστήμης;

Να τρέξουμε στη φύση;

Αφήστε, εγώ θα σας πω, γιατί από τρελό και από παιδί μόνο ακούς την αλήθεια.

Ποτέ. Με ακούτε. Ποτέ. Κάποτε όμως γινότανε. Τότε που υπήρχε το απόλυτο μέτρο σύγκρισης. Κάποτε, που συμβιβαζόσαστε με τη φτώχεια, αλλά ήσαστε ευτυχισμένοι γιατί ήσαστε τίμιοι. Αξιοπρεπείς. Δεν απορρίπτατε αξίες καθημερινές και η ζωή σας είχε χρώμα, γράφατε ποιήματα, διηγήματα την ώρα της δουλειάς.

Χωρίς να έχετε τίποτα, τα είχατε όλα.

Σήμερα παραβιάσατε τη συνείδηση, παύσατε μέσα σας να υποκαθιστάτε το θαυμαστικό με το ερωτηματικό.

Σήμερα εγκλωβιστήκατε στην καταλυτική αποχαύνωση.

Οι ανάγκες σας είναι άλλες. Τα θέλετε όλα χωρίς να μετράτε την τσέπη σας, αλλά τον εγωισμό σας.

Και να τα ακριβά αυτοκίνητα, τα ακριβά ρούχα. Και να τα δάνεια και οι λογαριασμοί.

Ψέματα λέω; Αν λέω, να με κάψει ο Θεός.

Αλήθεια δεν είναι πως όπου βρεθείτε μιλάτε για μια Λάμπρου, μια Μπεζαντάκου και ένα νινί που σέρνει καράβια; Αλήθεια δεν είναι πως μιλάτε για παρανομίες και για εύκολο χρήμα; - ναρκωτικά - σεξ - αδικία - όπλα - θάνατο - fame story; Αυθάδεια και όλα αυτά μπροστά μας; Αυτό για σας λέγεται παιδεία, κουλτούρα;

Αχ άρρωστε κόσμε, που κατοικείς στο ελληνόφωνο κρατίδιο με χαμένη μνήμη. Αχ! γονείς εσείς, ανεκπαίδευτοι και σαλταρισμένοι, ξύλο που σας χρειάζεται. Πέστε μου, για να μην τα πάρω, πότε είχαμε γονική παρουσία εμείς τα παιδιά του 21ου αιώνα; Πότε καθήσαμε ήρεμα στα γόνατά σας, έτσι, για να γνωριστούμε καλύτερα, να ανοίξουμε ένα βιβλίο του Καβάφη, του Ρίτσου, έναν Καζαντζάκη; Σαν εκείνο να δεις που διάβαζε η γιαγιά μας σε σας, «Ενα παιδί μετράει τα άστρα». Ποτέ. Ναι, ποτέ. Μας ακούτε νεοέλληνες και τσιφτετέλληνες γονείς; Ποτέ. Μας εκπαιδεύσατε να ζούμε σε έναν κόσμο χωρίς αισθητική. Σε έναν κόσμο που κερδίζετε με τη δύναμη της υποταγής, του φόβου, του όπλου, τη μαγκιά και την πνευματική μιζέρια.

Αλλά όταν έρθει η ώρα να δείτε κατάμουτρα το δημιουργικό σας χάλι, την κατάντια σας, αντί να προσπαθήσετε να επανορθώσετε, λέτε πως δεν μας αναγνωρίζετε.

Προς Θεού τόσο εγωισμός, μα τόσο...

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

13 ετών

Μαθητής Α'τάξη Γυμνασίου

Βουλιαγμένης

"Αποκαθιστώντας" τον Ιωάννη Μεταξά

Οι συντάκτες του ΙΟΥ της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας προεκτείνουν τεκμηριωμένα όσα έγραψα σχετικά με το "αντιστασιακό" παρελθόν του δικτάτορα Μεταξά.

Η φετινή επέτειος του ελληνοϊταλικού πολέμου αποδείχθηκε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την (ανεπίσημη, αλλά πανηγυρική) αποκατάσταση του «αδικημένου» Ιωάννη Μεταξά από τα περισσότερα ΜΜΕ.


Γιατί τέτοια πρεμούρα φέτος; Γιατί τα εμπορικά ΜΜΕ βάλθηκαν να μας γαργαλήσουν τον ουρανίσκο; Και τι θα δούμε και ακούσουμε εν όψει της 17ης Νοέμβρη;

Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006

Καταλήψεις σχολείων: Σεξιστικά σκίτσα στο FREE του ΔΟΛ

Το FREE είναι ένα περιοδικό του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, το οποίο απευθύνεται σε νεαρόκοσμο και άρα και μαθητές και μαθήτριες. Στο τεύχος Νοεμβρίου παρουσιάζεται μια αφίσα με μια κοπέλα (ξε)ντυμένη με ποδιά γιαπωνέζας μαθήτριας, με φουσκωμένα και ξεκούμπωτα στήθη, κρατώντας ένα γλειφιτζούρι με υπονοούμενο. Το βάψιμο, η πόζα και το όλο στήσιμο του μοντέλου είναι επιλεγμένα προκλητικό. Στην κορυφή της αφίσας γράφει "Η μασκότ των καταλήψεων".

Στο εσωτερικό των σελίδων του ίδιου περιοδικού υπάρχει ιστορία με σκίτσα η οποία δείχνει συμμετέχοντες (αγόρια και κορίτσι) σε κατάληψη σχολείου να συνουσιάζονται.

Άραγε ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη και οι συνεργάτες του περιοδικού δεν αποτελούν, χωρίς να είναι οι μόνοι, ηθικούς αυτουργούς στο βιασμό των μαθητριών και μαθητών μας; Δεν είναι ανάγκη να ψάξουμε πολύ και να ρίξουμε ευθύνες μόνο σε 16χρονους. Έτσι απλά θα τελειώναμε εύκολα.

Οι ευθύνες βαρύνουν όλους που έχουν στα χέρια τους την πληροφορία και άρα την εξουσία να διαμορφώνουν συμπεριφορές και στάσεις.

Αλήθεια πως αισθάνονται οι "κύριοι και οι κυρίες" του τρέντικου-μη-χέσω περιοδικού τώρα που παιδιά σέρνονται σαν κομμάτια κρέας από τις τουαλέτες σχολείων στα τηλεπαράθυρα των μικροαστικών μας σαλονιών; Δίκαιος ο μισθός τους.

Κύριε Λαμπράκη, θα φτιάξετε καμιά σχετική κατάσταση στο Μέγαρο;

Πέμπτη, Νοεμβρίου 02, 2006

Κοινωνία της Πληροφορίας: Βρε πάρτε, βρε δεν θέλουμε!

Η ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ δεν αντέχει πλέον την ελληνική καθυστέρηση - «Σας δίνουμε κονδύλια και δεν τα παίρνετε»

«Δεν θα καθίσω να βλέπω να μη γίνεται τίποτα», τόνισε, χωρίς να παραλείψει να σημειώσει ότι «η Ε.Ε. δίνει πολλά στην ελληνική οικονομία· τα χρήματα υπάρχουν, αλλά δεν μπορώ και να υποχρεώσω την κυβέρνηση να τα πάρει».

Η επίτροπος έκανε ιδιαίτερη αναφορά στα προβλήματα της εκπαίδευσης. Μόνο το 36% των Ελλήνων δασκάλων χρησιμοποιεί ηλεκτρονικούς υπολογιστές στην τάξη, σημείωσε, προσθέτοντας ότι, αν δεν αντιμετωπιστούν αυτές οι προκλήσεις, δύσκολα η χώρα μας θα δείξει σημάδια προόδου. «Τα θεμέλια είναι η εκπαίδευση», είπε χαρακτηριστικά.


Βρε με το ζόρι να μας μορφώσουν αυτοί οι κουτόφραγκοι...

Μια απορία σχετικά με τις αποβολές στο σχολείο της Εύβοιας

Σίγουρα δεν έχουμε στοιχεία στα χέρια μας για τα όποια συμπεράσματα σχετικά με την υπόθεση βιασμού της 16χρονςη μαθήτριας. Διαβάζω όμως ότι

πενθήμερη αποβολή στους τέσσερις μαθητές που κατηγορούνται για το βιασμό της 16χρονης μαθήτριας από τη Βουλγαρία, αλλά και στην ίδια τη μαθήτρια, επέβαλε ο Σύλλογος Διδασκόντων του Λυκείου της Αμαρύνθου -απόφαση που αναμένεται να συζητηθεί.

O σύλλογος επέβαλε την ποινή της πενθήμερης αποβολής στη μαθήτρια με το αιτιολογικό ότι ακολούθησε το φίλο της στην τουαλέτα του σχολείου. Οι καθηγητές δεν απεφάνθησαν για τη μαθήτρια που φέρεται να βιντεοσκόπησε το συμβάν, καθώς πρόκειται για μαθήτρια του γυμνασίου και όχι του λυκείου.


Μα καλά, δεν ήταν σε κατάληψη το σχολείο; Τι αρμοδιότητα έχει ο σύλλογος διδασκόντων να επιβάλλει ποινές σε μαθητές όταν το σχολείο δεν λειτουργούσε; Γιατί αυτό το επιχείρημα πρόβαλε η υπουργός, και νομίζω σωστά έπραξε, όταν ζητήθηκε να αποδοθούν ευθύνες από τον κύριο Έβερτ στους εκπαιδευτικούς για όσες καταστροφές είχαν σημειωθεί σε υπό κατάληψη σχολεία.

Σύμπτυξη της ύλης για τα κενά της απεργίας



Το έστειλε φίλος με email και δεν γνωρίζω το δημιουργό του. Μόνον ότι είναι πολύ πετυχημένο.

Δώσε μου το κινητό σου παιδί μου!

Πλησιάζω το προαύλιο του σχολείου και βλέπω μια μητέρα μαθήτριάς μου να κρατάει το κινητό του παιδιού της. Η μάνα είναι εκενευρισμένη. Είναι βέβαιη ότι στο τηλέφωνο της κόρης της υπάρχει κάποιο "πονηρό" μήνυμα και προσπαθεί να το εντοπίει. Η μαθήτρια της Α' Γυμνασίου κλαίει.

Προσπερνώ σκεφτόμενος δυο πράγματα: α) πόσο κακό έχει κάνει η εκμετάλλευση από τους τηλε-κανίβαλους η υπόθεση βιασμού της 16χρονης μαθήτριας και β) πόση ανασφάλεια μπορεί να προκάλεσε σε ένα παιδί 14 χρονών η συμπεριφορά μιας υστερικής μητέρας μπροστά σε όλους τους συμμαθητές της.

Είμαστε γονείς και δάσκαλοι, άρα διπλά και τριπλά γονείς κάθε παιδιού που έρχεται στις τάξεις μας. Οι καιροί έχουν αλλάξει, τα μέσα διακίνησης πληροφοριών το ίδιο. Αυτό που οφείλει να παραμένει σταθερό είναι η αγάπη μας για τα παιδιά.

Κι αγάπη στις μέρες μας σημαίνει και ότι τα μαθαίνω να διαχειρίζονται την πληροφορία, να την αξιολογούν. Όχι να τη φοβούνται. Όχι να την εχθρεύονται.

Ε, όχι ο Μεταξάς και ο "πρώτος αντιστασιακός"!

Διάβασα post του Nick the Creek για τo άρθρο του Γιάννη Μαρίνου στο Κυριακάτικο Βήμα. Ο Μαρίνος, πολλές φορές με έχει εξοργίσει με την αντιδραστική σκέψη και γραφή και το δασκαλίστικο ύφος του. Ελάχιστες παραδέχθηκα ότι είχε όμως και δίκιο.

Όσα γράφει για την αρχική Σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότοφ είναι αληθινά, αφού:

από τον Αύγουστο του 1939 μέχρι τον Ιούνη του 1941 ο Χίτλερ και ο Στάλιν ήταν στην ουσία σύμμαχοι. Το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότοφ του Αυγούστου 1939, δεν ήταν ένα απλό «Σύμφωνο μη-επίθεσης». Ηταν, επίσης, μια συμφωνία μοιρασιάς της Πολωνίας και των χωρών της Βαλτικής ανάμεσα στα δυο κράτη. Για δυο χρόνια τρένα με ρώσικο στάρι και μεταλλεύματα διέσχιζαν τα σύνορα και τροφοδοτούσαν τη γερμανική οικονομία. Σε μερικά απ’ αυτά υπήρχαν και γερμανοί κομμουνιστές εβραίοι που είχαν βρεθεί στη Ρωσία για να γλιτώσουν από τη ναζιστική θηριωδία. Και όμως, παραδίδονταν από τον Στάλιν στον Χίτλερ. (60 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ - Ηταν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος αντιφασιστικός;)


Τα περισσότερα μέλη του ΚΚΕ, το οποίο ήταν μέλος της Κομμουνιστικής Διεθνούς, υπάκουγαν τυφλά στις γραμμές της ηγεσίας της ΕΣΣΔ.

Και όντως, στην αρχή πολλοί έλληνες κομμουνιστές, και όχι τροτσκιστές, ανέμεναν τους γερμανούς κατακτητές ως φίλους και δικούς τους ανθρώπους.

Χωρίς ο Μαρίνος να είναι ιστορικός και χωρίς να είμαι ούτε εγώ, μπορώ να εξοργιστώ ωστόσο όταν αποκαλεί το Μεταξά "πρώτο αντιστασιακό" του πολέμου του 1940.

...οι Ιταλοί θα έκαναν αναίμακτη παρέλαση ως την Αθήνα αν ο δικτάτορας δεν αντέκρουε με το υπερήφανο ΟΧΙ του τον ομοϊδεάτη του, Μουσολίνι, και - το ακόμη σημαντικότερο - αν δεν είχε μεριμνήσει κατά την περίοδο 1936-1940 για την προετοιμασία και τον εξοπλισμό των ενόπλων δυνάμεων, για την αποτελεσματική άμυνα και την εξευτελιστική ήττα των Ιταλών.


Τότε γιατί κύριε Μαρίνο ο αρχιστράτηγος των ελληνικών δυνάμεων, Αλέξανδρος Παπάγος και ο Μεταξάς αλληλοκατηγορούνταν κατά τη διάρκεια της ιταλικής εισβολής; Ο Παπάγος καταλόγιζε αδράνεια στον Μεταξά:

"Την απροκλητον Ιταλικήν επίθεσιν της 28ης Οκτωβρίου υπέστη η Ελλάς ούσα σχεδόν ανεπιτράτευτος".


Αλλά και ο υποστράτηγος Πετρουτσόπουλος, διευθυντής του γραφείου επιχειρήσεων της 8ης Μεραρχίας Ηπείρου, βεβαίωνε πως

"η ηγεσία δεν επίστευεν εις την νίκην, αλά ήθελε να ρίψωμεν μερικούς πυροβολισμούς δια την τιμήν των όπλων".


Είναι γνωστό ότι το πρώτο βάρος της ιταλικής επίθεσης σήκωσε το μικρό Απόσπασμα Πίνδου, υπό τον συνταγματάρχη Δαβάκη, και την πλάστιγγα έγειρε υπέρ του ελληνικού στρατού η 8η Μεραρχία υπό τον στρατηγό Κατσιμήτρο, ο οποίος ενήργησε παρά τις εντολές του Γενικού Επιτελείου της Αθήνας και έδωσε την κρίσιμη μάχη στο Καλπάκι.

Πηγές:
α) 60 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ - Ηταν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος αντιφασιστικός;

β) Άρης, Ο Αρχηγός των Ατάκτων, Διονύσης Χαριτόπουλος

Τετάρτη, Νοεμβρίου 01, 2006

Ελληνική ξεφτίλα: Χωρίς Internet στο συνέδριο για το... Internet!

Ξέμειναν από... Internet στο Internet Governance Forum 2006! Στο 5 αστέρων ξενοδοχείο DIVANI APOLLON PALACE, όπου διεξάγεται το συνέδριο αρχικά είχαν προβλήματα με τις ασύρματες συνδέσεις. Αυτά τη Δευτέρα.

Την Τρίτη χωρίς να πολυζαλίσουν το θέμα, οι υπεύθυνοι αποφάσισαν να διακόψουν τη σύνδεση παντελώς.

Σωστοί οι γίγαντες της κενο-τομίας, όπως την αποκαλεί για άλλο περιστατικό και ο Argos;

Αφού ρε παιδιά μας χαλάει τι την θέλουμε τη ρημάδα την τεχνολογία;

No Internet at United Nations 'Internet' summit

Υποθαλάσσια η κοροϊδία των Θεσσαλονικέων

Την ώρα που στου κουφού υπουργού την πόρτα βροντάμε όσο θέλει, ο Ατσαλάκωτος έκανε φύλλο και φτερό τις προεκλογικές υποσχέσεις του περί δημοψηφίσματος για την υποθαλάσσια αρτηρία στη Θεσσαλονίκη.



Έχουν γράψει σχετικά καλώντας σε αντίδραση το λαό της πόλης ο Argos στο thess.gr και στο We are not alone, όπως και ο Oneiros.

Δευτέρα, Οκτωβρίου 30, 2006

"Σχεδόν πολύ αργά" για να προλάβουμε μια παγκόσμια καταστροφή

Αυτός είναι ο τίτλος στο χθεσινό φύλλο του βρετανικού Independent σχετικά με τις αλλαγές στο κλίμα του πλανήτη. Οι κραυγές της επιστημονικής κοινότητας αρχίζουν να αγγίζουν και τους πολιτικούς.

Άραγε, μπορούν οι προβλέψεις για κατάρρεσυη των οικονομιών των χωρών να αποτελέσουν την αφορμή για μια συστηματική και δραστική παρέμβαση για την προστασία του ανθρώπινου πολιτισμού;



Είναι τραγικό ότι στη χώρα μας αυτά τα θέματα αντιμετωπίζονται μόνο από τους λίγους "γραφικούς" πράσινους και όχι από τους πολιτικούς στο σύνολό τους.

Τρίτη, Οκτωβρίου 24, 2006

Κάτω από τη βάση το ελληνικό σχολείο

Όταν ο πρωθυπουργός Κώστας με κοιτάξει στα μάτια, να του δείξω εγώ αυτήν την έρευνα; Και πώς μετά να κοιτάξω εγώ στα μάτια τους μαθητές μου;

Επιτέλους πότε θα ακούσουμε τα παιδιά;

Μαθητές, πολιτικοί και συνδικαλιστές, δάσκαλοι και καθηγητές, γονείς, σοφοί και "σοφοί", ας κλειστούνε σε ένα δωμάτιο να σχεδιάσουν με σοβαρότητα. Κι ας βγούνε μόνον όταν καταλήξουν στο που θέλουμε να πάμε.

ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ανθρωποφαγία



1) Aλλάζει το πολιτικό σκηνικό,
2) οι εκλογές στέλνουν σοβαρό μήνυμα στην κυβέρνηση και
3) αποτελούν μια νέα αφετηρία για το ΠΑΣΟΚ ενόψει των εθνικών εκλογών

Και η Μαριλένα Κοππά πρόσθεσε ότι η ... ανθρωποφαγία αποτελεί μεγάλο πρόβλημα...



Αυτά προέκυψαν μετά από ένα εξαντλητικό 8ωρο στο πολιτικό συμβούλιο του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Κι ύστερα κάποιοι μιλάνε για έλλειψη θέσεων της αντιπολίτευσης. Αχάριστοι...

Για κοίτα με στα μάτια λοιπόν και 'ξηγήσου...

Σύμφωνα με τον κ. Ρουσόπουλο, "οι θέσεις της κυβέρνησης είναι δεδομένες. [...] Ο πρωθυπουργός κοιτώντας στα μάτια τους εκπαιδευτικούς, θα τους ζητήσει να επιστρέψουν στα σχολεία..."

Εγώ τι ακριβώς να κάνω όταν με κοιτάξει στα μάτια ο πρωθυπουργός Κώστας;



Να τον κοιτάξω κι εγώ στα μάτια; Αν ναι, πόση ώρα θα κοιταζόμαστε έτσι;

Να σκύψω τα δικά μου μάτια στο ακριβό χαλί του Μαξίμου και να ξύσω αμήχανα το σβέρκο μου;

Μήπως να τον κοιτάξω εγώ στα δόντια;

Ή να του πω να πάει να κοιταχτεί σε κανά γιατρό;

Δεν μπορώ ρε παιδιά να με κοιτάει στα μάτια ο πρωθυπουργός Κώστας και να μην κάνω κάτι, να μη πω ένα "ευχαριστώ που με κοιτάς στα μάτια" μετά από 6 βδομάδες.

Λίγο φιλότιμο ρε...

Δευτέρα, Οκτωβρίου 23, 2006

Άλλα τέσσερα χρόνια στη μάπα το βλαχομπαρόκ



Και τώρα, ας γυρίσουμε πλευρό. Τέλος καλό, όλα καλά... Κι εγώ που νόμιζα ότι κάτι θα άλλαζε όταν τον είδα χωρίς γραβάτα και σακάκι σταυρωτό με χρυσά κουμπιά να χαριεντίζεται γλυκανάλατα και με το στανιό με ψηφοφόρους σε disco (έτσι δεν την αποκαλεί;)

Ευτυχώς σήμερα πήγε η καρδιά μου στη θέση της. Νάτος πετιέται από ξαρχής, και καμακώνει το θεριό την τούρτα με εκείνο το "55" . Τόσο θα μας κάτσει στο λαιμό; Τόσο μας έκατσε; Τόσο είναι; Ας είναι, το λοιπόν με το σακάκι του με τα χρυσαφιά κουμπάκια και το καφετί βαμένο μαλλί.

Άλλα τέσσερα χρόνια στη μάπα το βλαχομπαρόκ, τα αγγελάκια και η TV100 και με τα δικά μου τέλη.

Τώρα μπορώ να κοιμηθώ ήσυχος. Τίποτα δεν άλλαξε, ούτε καν η γραβάτα...

Σάββατο, Οκτωβρίου 21, 2006

Το σχολείο των δυσαρεστημένων!

Δυσαρεστημένη από το σχολείο είναι η συντριπτική πλειονότητα μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών. Η ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, η ακριβοπληρωμένη αμάθεια, ο τρόπος μετάβασης στο Πανεπιστήμιο με τα «ράβε - ξήλωνε» του αρμόδιου υπουργείου αποτελούν τα ανοικτά «ρήγματα» στο ταλαιπωρημένο σώμα του ελληνικού σχολείου, που απ' ό,τι φαίνεται είναι «αδιάβροχα» από τον χρόνο, τις εκπαιδευτικές πολιτικές και τις επίσημες εξαγγελίες.

"Το σχολείο των δυσαρεστημένων!" από το Χρήστο Κάτσικα, στα σημερινά ΝΕΑ

Παρασκευή, Οκτωβρίου 20, 2006

Αγαπητή Μαριέτ, είμαι υποκινούμενος, το ομολογώ

Αγαπητή Μαριέτ, αντιλάμβάνομαι τι εννοείς. Όλοι από κάπου υποκινούμαστε κουκλίτσα μου. Κι εσύ, κι εγώ και ο Χατζηπετρής απέναντι. Από την ΚΝΕ, από την ΟΝΕ, από τη ΔΕΗ, την ΕΡΤ, τη CIA, τον ΕΟΤ, την EUROBANK, την πλάσμα ΤV, το 4Χ4 στο γκαράζ, τα BodyLine κ.λ.π. Δεν είναι αυτό το θέμα. Αυτά ας τα σερβίρεις σε όσους χάφτουν μύγες.

Μαριέτ, η κοινωνία δεν είναι αδιαπέραστο στεγανό, ούτε το σχολείο με τους ανθρώπους που το ζούμε είναι δυνατό να είμαστε μακρυά από τους φορείς της κοινωνίας. Αλοίμονο. Σε τι αποστειρωμένα περιβάλλοντα θεωρείς ότι ζούμε ή θέλεις εσύ και το συνάφι σου να μας επιβάλλετε να ζούμε;

Άλλο είναι το θέμα, Μαριέτ. Ότι πολλές φορές έχει ιστορικά αποδειχτεί ότι οι αδύναμοι εξυπηρετούμε με τη στάση μας τα συμφέροντά σας, των ισχυρών δηλαδή.

Πολλές φορές, δυστυχώς και με τη συνδρομή των δικών μας "πατερούληδων"οι οποίοι μας πουλάνε φούμαρα περί επαναστάσεων για να κάνετε πιο άνετα οι ίδιοι σας τις δουλίτσες σας.

Πέμπτη, Οκτωβρίου 19, 2006

Γρήγορα στα ιδιωτικά σχολεία, γρήγορα!

Νομίζω ότι άθελά τους οι μαθητές με τις καταλήψεις παίζουν το παιχνίδι άλλων. Πρέπει να κάνουμε μια προσπάθεια να απεγκλωβιστούμε από το φαντασιακό κομμάτι που μας επιβάλλει να στηρίζουμε τις καταλήψεις, όσοι τις στηρίζουμε. Να απαγκιστρωθούμε δηλαδή από το τι θα θέλαμε να εκφράζουν, από το πως θα επιθυμούσαμε εμείς, με τα μυαλά που κουβαλάμε σήμερα, να οργανώναμε τα σχολεία.

Δεν πρόκειται για κανέναν "ελληνικό Μάη του '68". Το πανό γράφει "Όχι άλλες αλλαγές στην Παιδεία", όταν αυτό που χρειαζόμαστε είναι το ξεπάτωμα της από τη ρίζα και το κτίσιμό της από την αρχή.

Ηθελημένα και η κυβέρνηση παραμένει άπραγη, δίχως πρωτοβουλίες. Αντί μια κρίση αυτού του μεγέθους στο νευραλγικό τομέα της Παιδείας να έχει φέρει τα πάνω κάτω σε όσους διαχειρίζονται την καθημερινότητά μας, βιώνουμε την πλήρη απαξίωση του δημόσιου σχολείου. Είμαι πλέον πεισμένος ότι ο στόχος τους έχει επιτευχθεί.

Σήμερα γονείς ζητούσαν τα χαρτιά των παιδιών τους για να τα εγγράψουν σε ιδιωτικό σχολείο. Έστω και μετά από 2 μήνες λειτουργίας των σχολείων. Σήμερα που "αυτό που απελπιστικά τους καίει είναι η ανεξέλεγκτη περιφορά των μαθητών στους δρόμους και τις καφετέριες, πράγμα που τους υποχρεώνει αλαλιασμένους από την κοσμομέριμνα να ασχοληθούν οι ίδιοι με τα παιδιά τους και όχι ο παιδικός σταθμός που λέγεται "δημόσιο σχολείο", όπου χωρίς πολύ νοιάξιμο για τα "περαιτέρω" τα παρκάρουν για μισή μέρα κάθε μέρα όλο τον χρόνο! "

Στο τέλος, δεν πιστώνεται από τους επιχειρηματίες των ιδιωτικών σχολείων με εύσημα η κυβέρνησή μας; Δεν οφείλουμε να αναλάβουμε μια πρωτοβουλία εξόδου από την κρίση;

Τετάρτη, Οκτωβρίου 18, 2006

Ζητείται αποτελεσματικότερη πίεση των εκπαιδευτικών

Στο σημείωμα "Διδασκαλία περί διδασκάλων" στο Ιστολόγιο γίνεται αναφορά σε μια ευφάνταστη εναλλακτική μορφή πίεσης την οποία προτείνει ο Γιάννης Πατίλης στην εφημερίδα Αυγή. Αλλά και τα υπόλοιπα που γράφει ο συνάδελφος με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο.



Το κείμενο είναι ένα ράπισμα στις κυβερνήσεις που εμπαίζουν εδώ και πολλά χρόνια τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους γονείς τους. Απέμεινε κανείς μας; Γιατί σήμερα είσαι εργαζόμενος, αύριο και εργαζόμενος γονιός. Αλλά πάντα ήσουν γονιός, πάντα είχες παιδιά. Ναι, και τα κρεμασμένα παιδιά στα κάγκελα του σχολείου.
Διορίστηκα στα Τρόπαια της Αρκαδίας το φθινόπωρο του 1980. Εκεί γνώρισα, διορισμένο τη ίδια χρονιά, τον Ανδρέα Τ., Κύπριο, έκτοτε αγαπητό μου φίλο. Δεκαεννέα χρόνια μετά ο Ανδρέας εγκαταστάθηκε οριστικά με την γυναίκα του στην Κύπρο και εντάχθηκε στο εκεί εκπαιδευτικό σύστημα. Έχουμε τα ίδια ακριβώς χρόνια στην εκπαίδευση και οι δυο μας εργαζόμαστε ως απλοί καθηγητές χωρίς κάποιο διευθυντικό αξίωμα.

Μερικές συγκρίσεις λοιπόν τέτοιες μέρες είναι χρήσιμες και αποκαλυπτικές για πολλούς και πολλά. Ο Ανδρέας παίρνει (όπως και όλοι οι Κύπριοι συνάδελφοί του αντίστοιχων προσόντων) καθαρά 3.000 ευρώ!!! Εγώ (με επίδομα δύο παιδιών) παίρνω καθαρά 1.380!! (=120% παραπάνω στο μισθό ο Κύπριος!). Ο Ανδρέας έχει υποχρεωτικό διδακτικό ωράριο 18 ωρών εβδομαδιαίως και 6 ωρών σχολικό ωράριο ημερησίως. Εγώ έχω υποχρεωτικό διδακτικό ωράριο 16 ωρών εβδομαδιαίως και (σιωπηλό) 4 ωρών σχολικό ωράριο ημερησίως (=50% παραπάνω εργασία στο σχολικό ωράριο ο Κύπριος). Ο Ανδρέας αξιολογείται από σχολικό επιθεωρητή δις τουλάχιστον το έτος κάθε δύο έτη. Εμένα 26 χρόνια δεν μου έχει χτυπήσει άνθρωπος την πόρτα για να δει αν είμαι μέσα (=100% αδιαφορία για την ύπαρξή μου ως εργαζόμενου και εκπαιδευτικού).

Και ακόμα: εισαγωγικός μισθός του εκπαιδευτικού στην Κύπρο 1.300 ευρώ!!! Εισαγωγικός μισθός του εκπαιδευτικού στην Ελλάδα 960 ευρώ! (=35% περισσότερο στην Κύπρο). Η διατελούσα υπό ημικατοχή χώρα Κύπρος, μέλος από το 2004 της Ε.Ε., έχει κατά κεφαλήν εισόδημα (στοιχεία Brittanica 2004) 12.370 δολλάρια. Η ανεξάρτητη χώρα Ελλάδα μέλος από το 1981 της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της ζώνης του ευρώ από το 2002, έχει κατά κεφαλήν εισόδημα 11.960 δολλάρια (=3,5% μόνον πλουσιότερη η Κύπρος!). Οι τιμές των προϊόντων στο ίδιο επίπεδο (μόνο το χαλλούμι φτηνότερο).

Ποιον αλήθεια κοροϊδεύει η θλιβερή παρέα (Κωστάκης - Μαριέττα -Εκπρόσωπος);

Τρίτη, Οκτωβρίου 17, 2006

"Σύμπραξη" κυβέρνησης, εκπαιδευτικών & μαθητών στο ξεχαρβάλωμα;

Θέλανε πρώτα να μετρήσουνε τα μετεκλογικά κουκιά και μετά να τα πούνε με τους δασκάλους. Κι έτσι έγινε. Αφού βγήκανε σχεδόν ατσαλάκωτοι από τις εκλογές σκεφτήκανε ότι εδώ μπορεί να συνεχιστεί μια παρωδία διαλόγου, ένα αδιέξοδο.

Η κυβέρνηση δεν αδυνατεί να ικανοποιήσει αιτήματα πάγια. Απλά δεν το επιθυμεί. Δεν την ενδιαφέρει η επίλυση ενός καυτού θέματος για την κοινωνία. Ίσως γιατί δεν την ενδιαφέρουν τα συμφέροντα αυτού του τμήματος της κοινωνίας.

Από την άλλη οι συνδικαλιστές έχουν μουλαρώσει και οδηγούν την εκπαίδευση σε ένα ξεχάρβαλωμα. Κι όλα αυτά σε αγαστή σύμπραξη με την κυβέρνηση.

Πιο κάτω δεν πάει, πιο πίσω δεν έχει. Στη μέση βρίσκεται όλη η κοινωνία η οποία βλέπει έναν Οκτώβρη χαμένο από άποψη γνώσης. Όταν όλοι γνωρίζουμε ότι πρόκειται για έναν από τους πιο παραγωγικούς μήνες στα σχολεία.

Οι καταλήψεις των σχολείων από μαθητές είναι ακόμη ένα ακόμη σύμπτωμα του αδιεξόδου. Μια επιπλέον σύμπραξη αυτή τη φορά των μαθητών, των άμεσα ενδιαφερομένων δηλαδή, για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των λίγων που επιθυμούν και σχεδιάζουν την πλήρη απαξίωση των σχολείων. Και τελικά το ποδοπάτημα των ίδιων στο μέλλον...

Είναι η ιδέα μου; Γίνομαι "συντηρητικός"; Ήμουν πάντα; Βλέπω καθαρότερα γκρεμίζοντας ταμπέλες;

Δευτέρα, Οκτωβρίου 16, 2006

Reboot-άρησε η Θεσσαλονίκη



Ναι, υπάρχει ελπίδα για την πόλη της Θεσσαλονίκης. Αυτό το εκπληκτικό reboot φέρνει ο Γιάννης Μπουτάρης.

Και σε επίπεδο ονόματος και αντίδρασης per se, αλλά και ως προς τη διάθεση για μια άλλη πόλη. Αξίζουν πολλά μπράβο σε όλους και όλες που τόσο καιρό ανέδειξαν την κενότητα και τη ματαιοδοξία του σημερινού δημάρχου. Που ξετρύπωσαν όσα όλοι υποπτευόμασταν, αλλά δεν ομολογούσαμε.

Σήμερα το πρωί έμαθα για την υποψηφιότητα του φίλου και blogger Αστέρη Μασούρα με τον συνδυασμό του Στρατή Πλωμαρίτη. Ευτυχώς εκγαίρως... Ας είναι καλά ο Argos που δεν τον άφησε στη μαυρίλα του "σεμνά και ταπεινά".

Ο Αστέρης έχει τα κότσια όχι μόνο να blog-άρει εύστοχα, επίκαιρα και με δημοσιογραφική μαεστρία που θα ζήλευαν πολλοί μουράτοι εγκάθετοι που βλέπω να γυαλίζουν στα κανάλια, αλλά να διαθέτει και άποψη και λόγο που τσακίζει κόκκαλα. Ένας, αν όχι ο βασικότερος που ανέδειξε το θέμα της ανάπλασης - τερατουργήματος της Αριστοτέλους! Να τον διαβάζεις.

Α, και τώρα που είδα τις δηλώσεις του πρώην Ατσαλάκωτου, εσύ ο δημοσιογραφούλης που έτρεχες ξοπίσω από την κομματική οργάνωση της ΝΔούλας τόσα χρόνια, ναι εσύ με το μουσάκι, επιτέλους μπράβο. Σου ετοιμάσανε δουλειά στο κρατικό κανάλι, βρήκανε και ένα πόστο στη γυναίκα σου και μας στέλνεις τις ανταποκρίσεις σου από το Λευκό Πύργο κάθε βράδυ. Άξιος ο μισθός σου. Αλλά και λίγο τσίπα. Να βγαίνεις έτσι απροκάλυπτα και δίπλα στον δήμαρχο και να του δίνεις εύσημα; Με το μικρόφωνο της κρατικής τηλεόρασης στο χέρι; Έλεος ρε παιδιά...

Σάββατο, Οκτωβρίου 14, 2006

Είναι τρελοί αυτοί οι Ευρωπαίοι;

Θα γιορτάσουν, γράφει το ΒΒC, τη νίκη του Ναπολέοντα επί γερμανικού εδάφους, με πάνω από 50.000 νεκρούς, ως σύμβολο της μετέπειτα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης - ένωσης των κρατών της Ευρώπης.



1000 Ευρωπαίοι με κοστούμια εποχής, άλογα και... Ναπολέοντα made in U.S.A.

Ρε, πάμε καλά; Τι αμερικανιές είναι τούτες; Όχι τίποτα άλλο, αλλά θα το ακούσουν και οι δικοί μας Ψωμιάδηδες και Παπαγεωργόπουλοι και θα έχουμε αναπαράσταση της μάχη του Γρανικού του Μέγα Αλέκου στην παραλία...

Φτάνει πια με τα προεκλογικά SMS

Ρε παιδιά, έλεος. Κάναμε το λάθος μια φορά να δώσουμε τον αριθμό του κινητού μας τηλεφώνου σε κάποιους κομματικούς. Το ομολογούμε, ήταν σφάλμα, μέγιστο. Αλλά δεν φτάνει τώρα με τα τόσα SMS που στέλνετε;

Το κακό είναι ότι δεν μπορούμε να απαντήσουμε. Αν είστε μάγκες, βάλτε το νουμεράκι σας να εμφανίζεται...

Θεσσαλονίκη: εθνικό ανέκδοτο

Από το άρθρο του Γιάννη Μυλόπουλου με τίτλο "Αξιοι της τύχης μας;" στην Ελευθεροτυπία του Σαββάτου, λίγες ώρες πριν το άνοιγμα της κάλπης:
Η τύχη της Θεσσαλονίκης βρίσκεται κυριολεκτικά στα χέρα των κατοίκων της. Αν εμείς οι Θεσσαλονικείς δεν αντιδράσουμε στη σημερινή σήψη, ας μην αναζητούμε μετά τους ηθικούς αυτουργούς εκτός των ορίων της πόλης και του νομού μας. Αν δεν απεγκλωβιστούμε από τη σκληρή ομηρεία, στη οποία μας έχουν καταδικάσει, και δεν αξιοποιήσουμε την ευκαιρία της επόμενης Κυριακής, κανένα «αθηνοκεντρικό» κράτος δεν θα φταίει για τη δική μας παρακμή.
Πράγματι, η τύχη της πόλης είναι στα χέρια μας. Και αυτή τη φορά ας δείξουμε ότι δεν αξίζουμε να μας φτύνουν στη μούρη. Δεν αρκούν τα έργα και τα λόγια τους; Η αισθητική του στριγκάτου δεν σε έχει κάνει να ντρέπεσαι ως πολίτης αυτής της πόλης και αυτού του νομού;





Βρίσκω πολύ ελκυστικές και εναλλακτικές τις πρότασεις των Γιάννη Μπουτάρη και Τάσου Κουράκη. Κρίμα που είναι σε διαφορετικά ψηφοδέλτια. Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα αν μπορούσαν να συνυπάρξουν σε μια κοινή πρόταση για την πόλη. Ωστόσο διαβλέπω, ή θέλω να διαβλέπω, μια προοπτική και για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.

Ο κόσμος έχει κουραστεί από τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας και αναζητά φρεσκάδα ιδεών και προσωπικοτήτων με κοινωνική καταξίωση και προφίλ προσγειωμένο στα μικρά και καθημερινά.

Παρασκευή, Οκτωβρίου 13, 2006

Ο Republic στο συνεργείο αυτοκινήτων

Έχω ξαναγράψει ότι είναι μια απόλαυση η αναμονή στο συνεργείο της TOYOTA Θέρμης. Γράφω στο blog από τα PC στην αίθουσα αναμονής, πίνω καφέ σε φλυτζάνι και... ακούω από τα ηχεία της εταιρίας Republic 100.3 και Στέφανο Τσιτσόπουλο.

Καλόοοοοο...

Ανανέωση από το σπίτι:
Η διάγνωση του συνεργείου της εταιρίας δείχνει πρόβλημα στον "αισθητήρα λάμδα" (υπάρχει και "κάπα";) της εξάτμισης. Σε απλά καθημερινά ελληνικά 165 ευρώπουλα με την έκπτωση...
Γαμώτο, μήπως να πάω και μια βόλτα από το Μήτσο της γειτονιάς;

Τρίτη, Οκτωβρίου 10, 2006

Μαυρίστε τους



Τώρα είναι η ευκαιρία. Τώρα που η οργή έχει πλημμυρίσει σπίτια και μαγαζιά. Τώρα που ο Πανίκας ξερνάει κατά Σαρακατσάνου και το ανάποδο. Τώρα που τον εφιάλτη του κενού των κρατικών μηχανσμών στις πυρκαγιές του Αυγούστου, διαδέχεται η αντίστοιχη τιμωρία του νερού.

Τώρα είναι η ευκαιρία, μαυρίστε τους.

Πώς μπορώ να δράσω δημιουργικά ως γονιός ενός μαθητή;

"Πώς μπορώ να δράσω δημιουργικά;" Είναι το θέμα ενός e-mail που έλαβα από έναν άγνωστο σε εμένα γονιό ενός μαθητή της α΄ δημοτικού. Το κείμενο φανερώνει έναν άνθρωπο με ευγένεια και ανησυχία, όχι μόνο για το παιδί του, αλλά και όλα τα υπόλοιπα.
"(...) τι μπορώ να κάνω εγώ σαν γονιός που θεωρώ τον εαυτό μου ζωντανό μέλος της σχολικής κοινότητας, χωρίς να υποδείξω βέβαια στο δάσκαλο πώς να κάνει τη δουλειά του; Πως μπορώ να κρατήσω γέφυρες επικοινωνίας μαζί του;"
Να ένα ερώτημα που με έχει απασχολήσει και προσωπικά από την άλλη πλευρά, ως εκπαιδευτικό δηλαδή, αλλά που είμαι βέβαιος ότι έχει αφήσει άγρυπνους αρκετούς από εσάς, τους γονείς.

Πώς δηλαδή μπορεί ένας γονιός να "παρέμβει" στον διαπιστωμένα στρεβλό τρόπο λειτουργίας είτε του σχολείου , είτε ενός από τους καθηγητές του παιδιού του; Και το θέμα μπορεί να αφορά τόσο ένα ιδιωτικό, όσο και ένα δημόσιο σχολείο.

Θα αφήσω για λίγο το θέμα προς συζήτηση ζητώντας τις γνώμες σας, αφού διαβάσετε το e-mail του γονιού.
(...)

Ο μεγάλος μου γιος, ξεκίνησε φέτος την πρώτη δημοτικού. Από τη μέρα της γέννησής του (σε επιμονή δική μου και της συντρόφου μου και πάντα κατά την κρίση μας, θεωρούμε ότι) μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον, αρκετά πλούσιο σε ερεθίσματα, δημιουργικότητα, που καλλιεργεί τη συναισθηματική νοημοσύνη και
προάγει τον πειραματισμό και τη λήψη πρωτοβουλιών.

Είχε την τύχη να πάει για δύο χρόνια σε ένα (δημόσιο) νηπιαγωγείο, όπου αν πω ότι η διευθύντρια και οι αναπληρώτριες το είχαν μετατρέψει στο σχολείο που ονειρεύομαι, φοβάμαι πως θα τις αδικήσω. Το ότι όλα τα παιδιά ήταν τρισευτυχισμένα που ήταν εκεί (μπορούσε ο καθένας να το δει στα πρόσωπά τους), το ότι ήταν όλα μια ομάδα (ελληνάκια, αλβανάκια, ινδάκια, μουσουλμανάκια), το ότι όλοι οι γονείς νιώθαμε σαν στο σπίτι μας και συνεργαζόμασταν άψογα, το ότι ο γιος μου μας ζήτησε να κάθεται στο ολοήμερο, το ότι αγαπούσε το σχολείο και δεν καταλάβαινε γιατί τα ξαδέλφια του (που πήγαιναν δημοτικό) δεν ήθελαν να έρθει η Δευτέρα, και το ότι η δίψα του για γνώση και παρατήρηση συνεχώς αυξάνονταν, είναι νομίζω στοιχεία χαρακτηριστικά ενός «επιτυχημένου» σχολείου. (Αν αυτό δεν είναι αξιολόγηση σχολείου και εκπαιδευτικών, πως αλλιώς μπορεί να γίνει αξιολόγηση;)

Έχει περάσει σχεδόν ένα μήνα στην Α' δημοτικού (η δασκάλα του δεν απεργεί), και το παιδί μου λέει πως το καλύτερο πράγμα του σχολείου είναι το διάλειμμα, δεν ενδιαφέρεται για βιβλία όπως πριν, και δεν καταλαβαίνει τίποτα από τα κατεβατά που έχει να γράψει και να μάθει στο σπίτι (για σήμερα είχε να μάθει «απ'έξω» για ορθογραφία τη φράση «τιτίνα, τιτίνα έλα πίτα»).

Στην προσπάθειά μου να επικοινωνήσω (με την ετυμολογική έννοια του όρου) με τη δασκάλα, διαπίστωσα πως δεν έχει καν διαβάσει το βιβλίο του δασκάλου, και συνεχώς μου τόνιζε πως στο σεμινάριο για τα νέα βιβλία, τους είπαν πως είναι ένα σύστημα υπό δοκιμή και να χρησιμοποιήσουν την εμπειρία τους.

Τα νέα βιβλία μπορεί να έχουν προβλήματα (ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι μπορεί ποτέ να γραφτεί ένα τέλειο βιβλίο;) και ο καθένας μπορεί να έχει τις απόψεις του για τη φιλοσοφία στην οποία βασίστηκαν και να ισχυριστεί ότι οι δάσκαλοι αντιμετωπίζονται αποκλειστικά σαν όργανα που εκτελούν αποφάσεις που παίρνονται χωρίς να λαμβάνεται υπ'όψη η εμπειρία τους (και ποιος μπορεί να γνωρίζει την εκπαιδευτική διαδικασία καλύτερα από το δάσκαλο και το μαθητή;), αλλά σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω ότι ένας δάσκαλος μπορεί να μην ενδιαφέρεται να μάθει τι στα κομμάτια είχε στο μυαλό του αυτός που
έγραψε τα βιβλία. (Στο site του παιδαγωγικού ινστιτούτου υπάρχει link για υποβολή ερωτήσεων στους συγγραφείς).

Ο καθένας μπορεί να έχει τη «θεωρία του», και την εμπειρική του γνώση, που σίγουρα είναι υπερ-πολύτιμη (και το εννοώ). Η εμπειρική γνώση όμως, στέκεται εμπόδιο στην κατανόηση, του πως είναι δυνατόν η γη να μην είναι επίπεδη. Πώς ένας τέτοιος εκπαιδευτικός μπορεί να αναπτύξει την κριτική σκέψη στα παιδιά (ή μήπως ευθύνονται τα νέα βιβλία γι'αυτό;), πως μπορεί να παροτρύνει τα παιδιά στο να συνεχίσουν να ανακαλύπτουν τη γνώση, πως μπορεί να τους διδάξει να αμφισβητούν δημιουργικά; Και πως μπορούν αυτά τα παιδιά να αγαπήσουν το χώρο στον οποίο περνούν τη μισή τους μέρα, όταν εκτός από την τεράστια απογοήτευσή τους το μόνο πράγμα που αιωρείται (κι αυτό στραβά) στο απέραντο κενό της αίθουσας, είναι ο χάρτης της Ελλάδας που κρέμεται στον τοίχο.

Δεν θέλω απαντήσεις σ'αυτά τα ερωτήματα (κάντο αν θες), απλά αυτό που ρωτάω, είναι τι μπορώ να κάνω εγώ σαν γονιός που θεωρώ τον εαυτό μου ζωντανό μέλος της σχολικής κοινότητας, χωρίς να υποδείξω βέβαια στο δάσκαλο πώς να κάνει τη δουλειά του; Πως μπορώ να κρατήσω γέφυρες επικοινωνίας μαζί του;

Προφανώς και τα θεσμικά πλαίσια είναι απαραίτητα, προφανώς και πρέπει να λυθούν μια σειρά από ζητήματα (αναλυτικά προγράμματα, οικονομική-διοικητική αυτονομία των σχολείων, αξιολόγηση των σχολείων και των δασκάλων, ελευθερία στην επιλογή της διδακτικής προσέγγισης από τον εκπαιδευτικό, ελευθερία στην επιλογή σχολείου από το γονιό ή/και το παιδί, κλπ), αλλά μέχρι τότε πόσες γενιές ακόμα θα εκπαιδευτούν να μισούν το σχολείο, τα βιβλία και τη γνώση (επιστημονική και φιλοσοφική εννοώ, γιατί από εμπειρική άλλο τίποτα.); Πως μπορώ να δράσω δημιουργικά;

Mαθητές μαθαίνουν με LEGO

Τα «LEGO Mindstorms», ένα εκπαιδευτικό πακέτο ρομποτικών κατασκευών, πρωτοσυνάντησα το 1998, όταν τα μετέφερα μαζί μου από το Λονδίνο για έναν εμπνευσμένο καθηγητή της Πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Ήθελε να εφαρμόσει τις αρχές του προγραμματισμού πάνω στα LEGO στο εργαστήρι που είχε στήσει.

Σήμερα διαβάζω ότι μαθητές διδάχτηκαν έννοιες σχετικές με θερμότητα, θερμοκρασία, πήξη και τήξη χρησιμοποιώντας τα LEGO, στα πλαίσια ενός πιλοτικού προγράμματος για το 5ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Επιστημονικής Ενωσης Τεχνολογιών, Πληροφορίας και Επικοινωνιών στην Εκπαίδευση (ΕΤΠΕ).

Να ωραία, σύγρχονα πράγματα που μπορούν να μυήσουν τα παιδιά μας στο χώρο της γνώσης με σύμμαχο το παιχνίδι. Και να μια καλή αφορμή για να ξεμιζεριάσουμε επιτέλους εμείς οι μεγάλοι. Να δράσουμε με τέτοιο τρόπο ώστε η διδασκαλία να γίνει ξανά έμπνευση, πνοή δημιουργίας και χαράς. Για μαθητές και δασκάλους.

Βέβαια, απαιτούνται χρήματα κυρά Μαριέττα και κύριοι συνδικαλιστές μας... Όχι για μας. Για την επιμόρφωσή μας, τα σχολεία μας και άρα τα παιδιά μας.

http://e-slate.cti.gr
http://etl.ppp.uoa.gr/

Μετάδοση HIV από μετάγγιση

Πότε θα σοβαρευτούμε σε αυτή τη χώρα; Πότε θα τους πάρουμε παραμάζωμα για τις ζωές που θερίζουν; Πότε θα κατέβουμε στους δρόμους για αυτά;

Ακόμα μια περίπτωση μετάδοσης του HIV από μετάγγιση

Νέες στρατιές συμβασιούχων;

Παλιά μου τέχνη κόσκινο. Αντί επενδύσεων σε νευραλγικούς τομείς της οικονομίας που θα φέρουν νέες θέσεις εργασίας, οι συμβασιούχοι αποδεικνύονται η "βαριά βιομηχανία" της έρμης αυτής χώρας. Δεν μπορώ να πω, υπάρχει μια συνέχεια μεταξύ της προηγούμενης και αυτής, της νέας διακυβέρνησης.

«Βιομηχανία» προσλήψεων από την κυβέρνηση

Δευτέρα, Οκτωβρίου 09, 2006

Εξαφάνιση Γαλλικής Επανάστασης και "κρυφού σχολειού"

Ενδιαφέρουσα η κριτική ματιά του Βασίλη Κρεμμυδά, ενός από τους αγαπημένους μου ιστορικούς και συγγραφείς, για τα νέα βιβλία Ιστορίας της Β' Γυμνασίου και της Στ' Δημοτικού.
"(...) Το γεγονός Γαλλική Επανάσταση δεν εξετάζεται πουθενά, ούτε με λόγο, ούτε με εικόνα, με τίποτα. Τι συνέβη άραγε; Αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός το ξέχασαν οι συγγραφείς; Και αν ναι, την έλλειψη δεν την πρόσεξε η επιτροπή κρίσεως ή κάποιος άλλος;"
και...
"(...) ο κ. Χριστόδουλος πρέπει να ευχαριστήσει όλους τους συγγραφείς σχολικών βιβλίων που δεν γράφουν ότι η επίσημη Εκκλησία ήταν αντίθετη στην Επανάσταση· και όσοι, ελάχιστοι, ανώτεροι κληρικοί έλαβαν μέρος και έπαιξαν σημαντικό ρόλο ανήκουν στην κατηγορία αυτών που ο Πατριάρχης απειλούσε ότι θα αφορίσει."
Από το βιβλιοδρόμιο του Σαββάτου, " Ακτινογραφία στα πιο πολυσυζητημένα νέα βιβλία Ιστορίας του Δημοτικού και του Γυμνασίου"


Ψόφιο και ναφθαλίνη στην εκπαίδευση

Η Παιδεία, ως άλλη Ιφιγένεια, στο βωμό των επικοινωνιακών εντυπώσεων, το λοιπόν. Και από τους συνδικαλιστές, φοβάμαι, και από την κυβέρνηση, σίγουρα. Στον μπαλτά τα σώματα και τα μυαλά των λειτουργών και των μαθητών. Είμαι πλέον πεισμένος ότι ουδείς δίνει δεκάρα τσακιστή για το τι πραγματικά συμβαίνει μέσα στα σχολεία μας. Όλες οι παθογένειες οι οποίες σαφώς και δεν προέκυψαν χθες, αλλά ζυμώθηκαν και φούσκωσαν από δεκαετίες, τώρα αποτελούν το κερασάκι στην τούρτα.

"Στελέχη του επικοινωνιακού επιτελείου χαρακτηρίζουν την Παιδεία προνομιακό πεδίο για να κάνει μεταρρυθμίσεις μια κεντροδεξιά κυβέρνηση, αφού αυτές έχουν μεγάλη απήχηση στους ψηφοφόρους της. Επικαλούνται μάλιστα και μελέτες που δείχνουν πως μια κυβέρνηση κερδίζει πιο εύκολα εκλογές με ανοικτό μέτωπο στην Παιδεία από ό,τι σε άλλα θέματα που θίγουν την οικονομική κατάσταση του πολίτη, όπως π.χ. το Ασφαλιστικό. Θεωρούν επίσης πως η άτακτη υποχώρηση απέναντι στις καταλήψεις το καλοκαίρι, αν και ήταν επιβεβλημένη, ζημίωσε το μεταρρυθμιστικό προφίλ του Πρωθυπουργού."
Αλλά και...
Ευρύτερο μέτωπο σχεδιάζουν οι εκπαιδευτικοί μετά τις δημοτικές εκλογές, ώστε μαζί με τους μαθητές και τους φοιτητές, με απεργίες και καταλήψεις, να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής στην Εκπαίδευση.

Στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση έχουν αρχίσει καταλήψεις σε ορισμένα σχολεία, ενώ οι μαθητές συντονίζονται και δεν είναι απίθανο να ξεσπάσουν περισσότερες, καθώς το κλίμα είναι τεταμένο. Συγκεκριμένα, υπό κατάληψη βρίσκονται 4 Λύκεια και 2 ΤΕΕ στην Πάτρα, 1 ΤΕΕ και ένα Λύκειο στην Αθήνα και κάποια σχολεία στη Θεσσαλονίκη. Οι μαθητές διαμαρτύρονται για τη βαθμολογική βάση του δέκα, την εγκατάλειψη και το κλείσιμο πολλών ΤΕΕ κ.ά.


Όταν η Παιδεία νοσεί, νοσούμε όλοι. Ως κοινωνία. Για τους πολιτικούς χειρισμούς δεν διστάζω να γράψω ότι βρωμάνε ψόφιο. Για τους αντίστοιχους συνδικαλιστικούς οι οποίοι εμπλέκουν και μαθητές, φοβάμαι ότι οι ναφθαλίνες με έχουνε πνίξει.

Παρασκευή, Οκτωβρίου 06, 2006

Έρευνα του Πάντειου: Εκπαιδευτικοί στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

"Εννιά στους δέκα εκπαιδευτικούς με παράπονο κάνουν λόγο για «έλλειψη» συνεργασίας, υλικοτεχνικής υποδομής, ουσιαστικών κέντρων επιμόρφωσης, αναγνώρισης και αποδοχής από τους αρμόδιους φορείς. Εξι στους δέκα αποδίδουν το καθημερινό στρες στην κακή οργάνωση και λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος. Εξι στους δέκα αισθάνονται εξάντληση στη διάρκεια της εργασίας, ενώ το 62% θα ήθελε να αλλάξει εάν μπορούσε επάγγελμα.

Σύμφωνα με στοιχεία έρευνας του Παντείου, οι εκπαιδευτικοί κατέχουν την πρώτη θέση στον κατάλογο επικινδυνότητας για επιρρέπεια στο σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης με χαρακτηριστικά το έντονο στρες, που σταδιακά τους οδηγεί σε ψυχοσωματική φθορά."

Εκπαιδευτικοί στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

Υπόθεση Τσαλικίδη: τσιμέντο να γίνει!



Είναι γνωστή η τακτική. Τα κουκουλώνεις όπως όπως, τα τσιμεντάρεις. Αφού τα δημοσιεύματα με τις αποκαλύψεις περί υποκλοπών πέρασαν και δεν ακούμπησαν, τώρα η υπόθεση Τσαλικίδη μπαίνει στο αρχείο. Τι βολικό...
Στο «διά ταύτα» του πορίσματός του, ο εισαγγελικός λειτουργός επισημαίνει χαρακτηριστικά: «Η αυτοκτονία του Κ. Τσαλικίδη συνδέεται με την ήδη αποκαλυφθείσα υπόθεση της παραβίασης απορρήτου τηλεφωνημάτων στην εταιρεία Vodafone. Τούτο συνάγεται από το γεγονός ότι πολύ νωρίτερα από την αποκάλυψη της υπόθεσης, ο Κ. Τσαλικίδης μίλησε για κίνδυνο να κλείσει η εταιρεία, χαρακτηρίζοντας την αποχώρησή του ζήτημα ζωής και θανάτου».
«Οι υποκλοπές οδήγησαν τον Τσαλικίδη σε αυτοκτονία»

Έλεος! Κι άλλος λαγός Αλογοσκούφη

Ξεκίνησαν μόλις την τρίτη ημέρα της Νέας Διακυβέρνησης ανακαλύπτοντας ελλείματα και ατασθαλίες. Προκομένα παιδιά καθώς ήταν, είχε αγριέψει και το μάτι τους τόσον καιρό έξω από τα κόλπα, σκέφτηκαν λοιπόν και κάναν την απογραφή. Πήραν παραμάζωμα και το βασικό μέτοχο και άρχισαν τα μαγειρεύματα. Στην Ε.Ε. άρχισαν να μας ξαναβλέπουν με το βλέμμα που κοιτάζουν έναν σαλτιμπάγκο και μας βάλανε σε επιτήρηση.

Μετά ήρθαν οι φοροεπιδρομές: στα καύσιμα, στο Φ.Π.Α., στην καθημερινότητά μας. Κι εμείς ούτε φωνή.

Αφού ο νυν τσάρος Αλογοσκούφης είδε πως το πόπολο μιλιά δεν βγάζει, μόνον το κεφάλι σκύβει και λέει "ναι" στις "μεταρρυθμίσεις", τότε σκέφτηκε να αναθεωρήσει το Α.Ε.Π. κατά 25%-26%. Έτσι γινήκαμε "πλουσιότεροι". ¶σχετα αν εμείς δεν το καταλάβαμε. Ίσως γιατί είμαστε από το πόπολο εκείνο που διορίζεται αμέσως και έχει μισθό 1000 ευρώ το μήνα.

Τέσπα, το θέμα είναι ότι για να βγούμε από την επιτήρηση, έπρεπε να σκεφτούν κάτι οι εγκέφαλοι. Εκλογές έρχονται σου λέει, πρέπει να βρούμε τα πακέτα να τα σπρώξουμε. Μόνο που προκαλεί πραγματικά έκπληξη το πόσο ανέτοιμοι, αδιάβαστοι και ερασιτέχνες αποδεικνύονται καθημερινά.

Στην Ε.Ε. λένε πως αφού γινήκαμε ως δια μαγείας πλούσιοι, καλό είναι τώρα να πληρώσουμε περισσότερα. Fair enough. Αναδρομικά και εντόκως θα κληθούμε να πληρώσουμε τις αλχημείες του Αλογοσκούφη που μπορούν να φτάσουν μέχρι και τα 6 δις. Κι ύστερα εσύ άκου τον Αντώναρο να σου μιλά για την "αδυναμία" της κυβέρνησης να εξασφαλίσει την αξιοπρέπεια στους δασκάλους των παιδιών μας.

Να τους έχουμε και να τους χαιρόμαστε. Κι αυτούς και τους λαγούς τους.

Τρίτη, Οκτωβρίου 03, 2006

Παιδεία: επιτελους ξεβράστε την αλήθεια!



"53,3 δισ. ευρώ με αδικημένους Παιδεία, Υγεία, Πολιτισμό από τον νέο προϋπολογισμό. Παρά τις εξαγγελίες για δαπάνες 5% του ΑΕΠ, αλλά και μετρημένη αύξηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

"Η ΠΑΡΑΤΕΙΝΟΜΕΝΗ λιτότητα πλήττει και την Παιδεία, αφού οι δαπάνες γι' αυτήν, από το 3,1% επί του ΑΕΠ που ήταν φέτος, μειώνονται στο 3,09%, που σημαίνει ότι παραμένει όνειρο το 5%, το οποίο είχε υποσχεθεί προεκλογικά η Νέα Δημοκρατία και με προσωπική δέσμευση του Κώστα Καραμανλή (15% της δεκαετίας του '60, πού είσαι;)"

Αυτά δεν αρκούν για να βγάλουμε εμείς τους χρόνια περασμένους στο λαιμό μας κρίκους και να αρχίσουμε εκεί να κρεμάμε τις δικές τους υποσχέσεις; Δεν εξοργίζεσαι όταν μια κυβέρνηση εκλεγμένη με τόση ευρεία πλειοψηφία σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα έχει στρέψει τη μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης; Όταν αντί επιχειρημάτων, εμπλέκουν στο παιχνίδι των εντυπώσεων αγανακτισμένους γονείς;

Παίζουν σε ένα επικοινωνιακό επίπεδο προκαλώντας με δηλώσεις είτε κυβερνητικών στελεχών, είτε δικών τους ανθρώπων στους μηχανισμούς του κράτους. Επιτέλους, ας ανοίξουμε τα μάτια μας να δούμε την πραγματικότητα.

ΜΑΡΙΑ ΜΑΧΑ,
Φιλόλογος, αναπληρώτρια καθηγήτρια
«Επτά - εννέα ευρώ την ώρα στους ωρομίσθιους»

«Εργάζομαι ως αναπληρώτρια φιλόλογος τα πέντε τελευταία χρόνια. Έχω τελειώσει το Πανεπιστήμιο από το 1989 και από τότε περιμένω. Με τόσες ελλείψεις στα σχολεία και με μισθούς πείνας. Ο μισθός μου σαν αναπληρώτρια είναι 1.000 ευρώ. Συνάδελφοι που είναι ωρομίσθιοι πληρώνονται με επτά ή εννιά ευρώ την ώρα για 11 ώρες την εβδομάδα».

ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΙΑΜΑΛΑΚΗΣ,
δάσκαλος
«Να έλθει να δει τις συνθήκες στα σχολεία»
Η Παιδεία με ψίχουλα δεν μπορεί να προχωρήσει. Η υπουργός ας έρθει στο σχολείο που εργάζομαι στους Αγίους Αναργύρους. Να δει από κοντά τις συνθήκες. Και για μας και για τα παιδιά. Όταν βρέχει, μαζεύουμε τα νερά από τις τάξεις για να μην πλημμυρίσουν».

ΑΝΤΑ ΒΑΘΗ,
δασκάλα
«Δουλεύουμε με 27 και 30 παιδιά στις τάξεις»
«Τα προβλήματα δεν είναι μόνο τα οικονομικά. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν οι γονείς. Δουλεύουμε με 27 και 30 παιδιά σε κάθε τάξη. Εργάζομαι 17 χρόνια στην εκπαίδευση. Έχω τελειώσει το Πάντειο και έχω πτυχίο και από ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Προσπαθούμε εμείς οι δάσκαλοι να μορφωθούμε για να προσφέρουμε. Δεν υπάρχει, όμως, καμία ανταπόκριση από την Πολιτεία».

Κυριακή, Οκτωβρίου 01, 2006

"Ελα, βρε Μαριέττα, να σε παντρέψουμε...

κουμπάροι να γενούμε να τη βολέψουμε"

... σύνθημα που ακούστηκε στην πορεία των εκπαιδευτικών στην Κρήτη...

Τα αλλιώτικα e-mails του εθνικού διαλόγου

Απεργός εκπαιδευτικός νοιάζεται για το παιδί σου

Αν είχαμε στρωμένη στα πόδια μας μια κοινωνία συν-Ανθρώπων, αντί αυτής της παναθρώπινης ζούγκλας, τότε θα βλέπαμε κρεμασμένα πολλά πανό σε μπαλκόνια πολυκατοικιών. Θα έσπαγαν τα τηλέφωνα σε γνωστούς και φίλους, θα κρεμούσαμε κουδούνες στο λαιμό και θα κράζαμε με μεγάφωνα:
"Είμαι απεργός εκπαιδευτικός. Νοιάζομαι για το παιδί σου, δεν πολεμώ εσένα. Απεργώ. Μένω σπίτι, ενώ εσύ δεν ξέρεις που να αφήσεις το παιδί σου για να βγάλεις το μεροκάματο. Ε, λοιπόν, φέρτο σπίτι μου. Θα στο ταΐσω, θα στο προσέξω, θα κοιμηθεί δίπλα με το δικό μου. Κι όταν με το καλό τελειώσεις τη δουλειά, έλα να μιλήσουμε βρε αδερφέ, να μάθεις γιατί πολεμάω, να με νιώσεις και να σε νιώσω. Σήμερα εγώ, αύριο εσύ."
Τόσο απλά θα ήταν τα πράγματα, αν δεν είχαμε ξεχάσει ότι το πρόβλημα το δικό σου σήμερα είναι και δικό μου αύριο. Ότι το δικό σου παιδί είναι και δικό μου παιδί. Αν δεν είχαμε ξεχάσει να λέμε μια ζεστή καλημέρα μέσα από την καρδιά μας...

Το σχολείο πέθανε. Ζήτω το νέο σχολείο!

"Το σημερινό σχολείο έχασε μοιραία την παιδαγωγική λειτουργία του: αν την είχε διατηρήσει, η υποβάθμιση που εισβάλλει σε πόλεις και ύπαιθρο θα είχε αναχαιτιστεί. Αντίθετα προχωρεί. Κι όμως, όλοι συμφωνούν πως είναι ανάγκη να αρχίσουμε ακριβώς από εκεί, από το σχολείο, για να δημιουργήσουμε νέους ανθρώπους".
Ολιβιέρο Τοσκάνι, "Δεν είμαι αντικειμενικός"

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 30, 2006

Δάσκαλοι οι πραγματικοί σταρ του μέλλοντος

Ναι, δεν γίνεται να μη απεργήσουμε. Παραφράζω, ελαφρώς, τον Ολιβιέρο Τοσκάνι από το βιβλίο του "Δεν είμαι αντικειμενικός":
Ποιοι είναι οι πραγματικοί δάσκαλοι του σήμερα;Υπάρχει μια κατηγορία που υπαγορεύει νόμους, που την ακούνε, τη βλέπουν και τη ζηλεύουν όλοι όσοι έχουν ανάγκη προτύπων στα οποία θέλουν να μοιάσουν: οι τηλεπαρουσιαστές.Καλώς: οι μισθοί των δασκάλων πρέπει να εξισωθούν με αυτούς της Όλγας Τρέμη, του Νίκου Χατζηνικολάου, της Έλλης Στάη.

Δασκάλες και καθηγήτριες περιζήτητες από εκπαιδευτικούς οργανισμούς, εξομοιωμένους με το Mega και τον Alpha, να αναλάβουν να αυξήσουν την ακροαματικότητα των παιδιών που διδάσκουν. Μετρήσεις των ποσοστών συμμετοχής στις τάξεις και αυστηρές προειδοποιήσεις στους καθηγητές που ευθύνονται για την πτώση του δείκτη προσοχής, με βαρετά προγράμματα και ανιαρή διδασκαλία. (...)

Να γίνουν επιτέλους οι δάσκαλοι οι πραγματικοί σταρ του μέλλοντος. Να γίνει επιτέλους κάποια περικοπή στους σκανδαλώδεις μισθούς των τηλεπαρουσιαστών. Να αναγνωριστεί επιτέλους η αξία των πραγματικών δασκάλων (αλλά επαναλαμβάνω: πόσοι από αυτούς είναι πραγματικά καλοί;)

Σε απεργία και οι καθηγητές δευτεροβάθμιας

Σαρανταοκτάωρη απεργία αποφάσισαν οι καθηγητές για τις 2 και 3 Οκτωβρίου. Και ξαφνικά διαβάζω παράπονα γιατί, λέει, δεν έχουν γραφεί αρκετά για το θέμα. Χμ...

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΙΣΩ ΔΕ ΓΥΡΝΑ
ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΙΑ ΣTHN ΠΑΙΔΕΙΑ
Το Post του Thas και η Δασκάλα του μικρού μου
Οι ακριβές κιμωλίες της παιδείας

Όλα είναι μεταξύ τους συνδεδεμένα. Δεν είναι δυνατόν να δίνουμε ως κράτος τα λιγότερα χρήματα στην Παιδεία. Δεν είναι δυνατόν να μαντρώνουμε σαν τα σκυλιά 26 μαθητές σε τάξεις από τσίγκο, να τραβολογάμε καθηγητές σε δυο και τρία σχολεία για κάλυψη ωραρίου, να στερούμε την επιμόρφωση, να αλλάζουμε βιβλία κάθε εικοσαετία και κατόπιν ευλογιών Χριστόδουλου, να συνδέουμε το δίκτυο των υπολογιστών με γραμμές στα 128 KBs στην καλύτερη των περιπτώσεων, να κρεμόμαστε από τις ορέξεις και τον "επεξεργαστή" του κάθε διευθυντή. Να κτυπάμε τους απεργούς δασκάλους, να τους φτύνουμε στα μούτρα επικαλούμενοι διάλογο μαϊμού.

Αλλά δεν είναι δυνατόν και να ωχαδερφίζουμε, να σφυρίζουμε κλέφτικα στις σύγχρονες ανάγκες των μαθητών, να παραβλέπουμε και να ξεχνάμε ότι είμαστε και παιδαγωγοί. Ότι περισσότερο αξίζει μια κουβέντα για το πως περνάμε με ασφάλεια το δρόμο απέναντι, από την ύψωση στο τετράγωνο. Δεν είναι δυνατό να σαρωνόμαστε από συνδικαλιστικές ξύλινες παρλαπίπες της δεκαετίας του '70 χωρίς να βάζουμε προτεραιότητες για τον 21ο αιώνα. Δεν είναι δυνατό να αφήνουμε τα παιδιά να σπουδάζουν για ένα μέλλον δίχως φως.

Δεν είναι δυνατόν να πλακωνόμαστε στις φάπες κάθε Σεπτέμβρη για το ποιος θα έχει τρίωρο τη Δευτέρα που έχει λαϊκή. Έτσι γιατί χρειάζεται να ξεμιζεριάσουμε από κάτι βολεμένους και βολεμένες που δίνουν αφορμή για σχόλια που αφορούν τους πολλούς συνεσταλμένους συναδέλφους που κοιτάνε στα μάτια τα παιδιά και βλεπουν το παιδί τους.

Αλλά δεν θα συγκριθούμε και με κανέναν άλλο εργαζόμενο, γιατί ο καθένας έχει τα δίκια του. Κι όλοι μαζί οι εργαζόμενοι έχουμε δίκιο. Δεν είναι δυνατό οι κυβερνήσεις να πριμοδοτούν τις τράπεζες και τα υπερκέρδη τους και να αφήνουν τα παιδιά μας στη μαθησιακή απαξίωση. Δεν είναι δυνατό να ζητάμε να πάμε όλοι προς τα κάτω επειδή υπάρχουν πολλοί κάτω. Αυτή είναι η νοοτροπία του ραγιά. Όλοι πρέπει να σηκωθούμε προς τα πάνω. Απαιτείται μια ριζικά δίκαιη αναδιανομή του εισοδήματος και του πλούτου που παράγουμε.

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 28, 2006

Sony Reader για ηλεκτρονικά βιβλία

Ο Sony Reader σκάει μύτη στις Η.Π.Α. την 1η Οκτώβρη. Η Sony φιλοδοξεί να προκαλέσει με τη συσκευή στο χώρο των βιβλιόφιλων ό,τι προκάλεσε στα μουσικά πράγματα το i-Pod.



Έρχεται στην τιμή των 350 δολαρίων και με τα 64ΜΒ μνήμης του o Sony Reader θα μπορεί να αποθηκεύσει μέχρι τα 80 βιβλία. Εννοείται ότι θα συνδέεται στο Internet και θα μπορεί ο χρήστης να διαβάσει το περιεχόμενο ιστοσελίδων.

Για πρώτη φορά η ευκρίνεια της οθόνης θα είναι πολύ κοντά σε αυτή του μαύρου μελανιού πάνω σε λευκό χαρτί. Οι απαιτήσεις σε ενέργεια είναι ελάχιστες και ήδη έχει στηθεί ένα σχετικό βιβλιοπωλείο με 10.000 τίτλους.

Προβλέπω οι πιτσιρικάδες να πετάνε τις τσάντες και να έρχονται στο σχολείο με μια τέτοια συσκευή.

Η αύξηση του ΑΕΠ κατά 25% και το παρδαλό κατσίκι

«Οι πόρνες και οι λαθρέμποροι θα δώσουν στην ελληνική οικονομία μια αναπάντεχη ώθηση, καθώς οι παράνομες δραστηριότητές τους θα υπολογίζονται τώρα στο επίσημο οικονομικό προϊόν».
Πρακτορείο Ρώυτερ

Νέος γύρος διασυρμού άρχισε για τη χώρα, μετά την απόφαση της κυβέρνησης να εμφανίσει την οικονομία ως ευημερούσα, με τη βοήθεια... των εσόδων της πορνείας, των ναρκωτικών και του λαθρεμπορίου.

Και "ξαφνικά γίναμε πλούσιοι"...



Ρε, τι φωστήρες βγάζει αυτός ο τόπος; Τι, τζάμπα τα χώνουμε στις Σβετλάνες;

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ '06 : ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΦΡΑΠΕ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ '06 : ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΦΡΑΠΕ

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 27, 2006

Αν-εντιμότατοι φίλοι μου εκπαιδευτικοί

"Tι άλλο μπορεί να κάνει ένας έντιμος άνθρωπος σε μια τόσο ανέντιμη κατάσταση;"


«Οι δάσκαλοι είναι οι μόνοι εργαζόμενοι που παίρνουν αυξήσεις πέραν της εισοδηματικής πολιτικής. Δίνουμε αυτά που είχαμε δεσμευτεί. Αυτά που αντέχει η οικονομία. Εγώ δεν κάνω προσωπική πολιτική. Ποτέ δεν έχω πει ψέματα και ασάφειες και ποτέ δεν έχω κάνει κάτι χωρίς να το προαναγγείλω»
Παροξυσμός αδιαλαξίας; Αλαζονεία ύψιστου βαθμού; Ατυχείς εκφράσεις λόγω πανικού; Σχεδιασμένος τσαμπουκάς; Κουβαρνταλίκια και νταηλίκια...

¶βυσσος η ψυχή της αφεντικίνας...

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 26, 2006

Υποκλοπές: Αθήνα - Ουάσιγκτον σε απευθείας μετάδοση

Όχι ότι υπήρχε αμφιβολία. Κάποιοι τα είχαν γράψει και νωρίτερα. Αλλά να σκάσει τόσο γρήγορα και από επίσημα χείλη made in USA;

Στη δημοσιότητα μυστική συμφωνία Αθήνας-Ουάσινγκτον για τις υποκλοπές.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη μυστική αλληλογραφία των ελληνικών και αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών η συμφωνία «έκλεισε» 15 μέρες μετά τη νίκη της ΝΔ στις εκλογές του 2004 και ανανεώθηκε μετά τη λήξη των Oλυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, ύστερα από αίτημα της αμερικανικής πλευράς.


Όχι μάλλον ότι κάποια άλλη κυβέρνηση θα έπραττε διαφορετικά, παρά τα όσα διατείνονται οι εκτός του χορού. Το αφεντικό ήθελε να ακούει, να βλέπει, να μυρίζει και να πιάνει. Κι έτσι έγινε. Yes, sir!

Αλλά οι κλάψες στυλ "εμείς είμαστε θύματα" του Καραμανλή και των υπουργών αυτής της χώρας ακούγονταν και πριν και τώρα αν μη τι άλλο γελοίες. Θα έχουν τώρα το θάρρος οι ανευθυνο-υπεύθυνοι να ομολογήσουν το ψέμα τους, αν όχι τη βλακεία τους; Θυμάστε εκείνη την επίδειξη Βουλγαράκη και λοιπών με τον υαλοπίνακα και τα ακατανόητα σχήματα; Θέε μου, τι ανοήτοι!

Τα περί διερεύνησης της υπόθεσης είναι για εμάς, το πόπολο. Οι δημοκρατικές ελευθερίες έχουν πάει περίπατο και δεν λένε να επιστρέψουν.

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 25, 2006

Μαριέττα, στον πίνακα!



Είναι άραγε απορίας άξιο να μην γίνεται αντιληπτή από όλους η κοροϊδία των δασκάλων από την ηγεσία του ΥΠΕΠΘ; Δεν πρόκειται για μια δια-χρονική και σχεδιασμένη πολιτική που κρατά δέσμιους δασκάλους, καθηγητές, μαθητές και γονείς σε μια εκπαιδευτική διαδικασία που τρεκλίζει;

Μόνον αφελείς δεν καταλαβαίνουν ότι το σκηνικό είναι διαμορφωμένο με όρους που δεν αφορούν την ουσία του ζητήματος.

Τα υπόλοιπα μου ακούγονται εκ του πονηρού.

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 22, 2006

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 20, 2006

Για τα καινούργια βιβλία στα σχολεία

Αν έχεις παιδιά στο δημοτικό και το γυμνάσιο ή αν ασχολείσαι με τα της εκπαίδευσης, τότε θα έχεις αντιληφθεί ότι τα πιτσιρίκια και οι εκπαιδευτικοί συναντάμε καινούργια βιβλία. Αν δεν ισχύει τίποτα απότα δύο, νομίζω ότι ως πολίτης είναι χρήσιμο να ξέρεις τι διαβάζουνε τα παιδιά και τι διδάσκουμε εμείς. Για να έχεις μια ιδέα τι παίζεται γενικώς.

Η αλλαγή των βιβλίων από μόνο του αποτελεί ένα πολύ θετικό βήμα. Τα εικοσαετίας και πλέον προηγούμενα βιβλία αντικαθίστανται από ελκυστικότερα και με διαφορετικού πνεύματος συγγραφής εγχειρίδια.

Πρόκειται για μια "μίνι επανάσταση" για την οποία, ω του θάυματος, συναίνεσαν οι δυο μεγάλοι πολιτικοί φορείς της χώρας. Το πρόγραμμα αντικατάστασης των βιβλίων ξεκίνησε από την εποχή του Αρσένη παραμένοντας καθηλωμένο, προχώρησε με σχετικά γοργά βήματα επί Ευθυμίου και κατά κάποιο τρόπο έγινε αναγκαστικά αποδεκτό από τη σημερινή υπουργό, τη Μαριέττα Γιαννάκου.

Εννοείται ότι το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο συνέβαλε καθοριστικά και συμβάλλει στην όλη διαδικασία.

Στο Βιβλιοδρόμιο των ΝΕΩΝ του Σαββάτου, ο Μανώλης Πιμπλής παραθέτει ένα άρθρο για την αλλαγή αυτή. Σημειώνω τα παρακάτω:

  • τις μάχες των συγγραφέων και των ειδικών να σπάσουν στερεότυπες καταστάσεις που ήθελαν (θέλουν;) τα παιδιά μας δέσμια της αποστήθισης και του ενός και μοναδικού βιβλίου
  • τα αγκάθια της ελληνικής γραφειοκρατίας τα οποία στερούν ακόμη και σήμερα που τα περισσότερα βιβλία είναι στα χέρια των μαθητών τις αμοιβές των εκδοτών και των συγγραφέων
  • τις ευχάριστες εκπλήξεις στα βιβλία γλώσσας όπου παρελαύνουν από ήρωες των παραμυθιών του Ευγένιου Τριβιζά και του Χάρι Πότερ
  • τις προσπάθειες για εξονυχιστικό έλεγχο του περιεχομένου των βιβλίων για να μην δυσαρεστηθεί η Εκκλησία
Σημειώστε επίσης ότι οι καθηγητές κληθήκαμε σε επιμορφωτικά σεμινάρια για τα νέα βιβλία στα τέλη της προηγούμενης και στην έναρξη της φετινής σχολικής χρονιάς. Ωστόσο κανείς από εμάς δεν τα έπιασε στα χέρια του. Δεν είχαν κυκλοφορήσει ακόμη.

Όμως ούτε και τα επιμορφωτικά σεμινάρια κατάφεραν να ξεκουνήσουν πολλούς από εμάς που έχουμε μάθει να βλέπουμε τα πράγματα στατικά και με τη ματιά της αγελάδας (τι μου φταίει τώρα το ζώο;).

Για την παραπάνω ματιά στο μέλλον...

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 18, 2006

Ξαναχτύπησε ο Χριστόδουλος για τα βιβλία

Δεν ξέρω κατά πόσο θέλουν τελικά οι πολιτικοί να κόψουν το βήχα στον όποιο Χριστόδουλο για τα βιβλία που διδάσκονται τα παιδιά μας. Ο νέος νταλκάς του παπά:

«Τι να πει κανείς για τα νέα βιβλία της Ιστορίας, τα οποία λανσάρονται και διδάσκονται από αυτά τα παιδιά μας, όταν για το 1821 δεν γίνεται καμία αναφορά για την Εκκλησία και τον ρόλο της, τον Παπαφλέσσα, τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, την ύψωση του λαβάρου της Επαναστάσεως στην Αγία Λαύρα;»

«Θα ξαναγράψουμε την Ιστορία σύμφωνα με αυτά που υπαγορεύει ο δήθεν εκσυγχρονισμός; Ο εκσυγχρονισμός να γίνει, αλλά σε τομείς όπου θα εξυπηρετείται ο λαός μας, και όχι καταλύοντας τις αρχές και τις αξίες του πολιτισμού και της θρησκείας μας».
Νομίζω ότι και τα ΜΜΕ καλά θα κάνουν, αν πιστεύουν ότι κακώς ασχολείται ο Χριστόδουλος με τα βιβλία και όχι μόνο, να πάψουν να ασχολούνται με τα λόγια του. Αλλά βλέπεις πουλάει. Κι ότι πουλάει, προβάλλεται άσχετα από το περιεχόμενο...

Αφόρισε δικαστές - βιβλία - Για αποχριστιανισμό της πολιτείας μίλησε στο κήρυγμά του ο Χριστόδουλος


Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 13, 2006

Βιβλία με τις ευλογίες Χριστόδουλου

Δεν θα αναφωνήσω "¶λλο και πάλι τούτο" για το ότι η κυρά Μαριέττα περιμένει τις παρατηρήσεις της Εκκλησίας για τα νέα βιβλία των Θρησκευτικών. Ούτε θα φτύσω την οθόνη μου όταν διαβάζω τη δήλωσή της - εξομολόγηση ότι "τα βιβλία έγιναν από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο προτού γίνει κυβέρνηση η Ν.Δ.".

Τέτοιες δηλώσεις φανερώνουν τις εξαρτήσεις ενός κράτους και των λειτουργών του από τις αγιαστούρες των παπάδων. Και έτσι δεν μπορούμε να πάμε μπροστά.

Ε, κυρά Μαριέττα;

Εμπλοκή με την ημερομηνία και τη διαφάνεια του διαγωνισμού για τους εκπαιδευτικούς

Στο άρθρο του στα ΝΕΑ ο Χρήστος Κάτσικας γράφει ότι:
"άγνωστη παραμένει, ακόμη, η ημερομηνία διεξαγωγής του διαγωνισμού εκπαιδευτικών (ΑΣΕΠ), ενώ ήδη χιλιάδες εκπαιδευτικοί βρίσκονται σε αναμονή, καθώς καλούνται να υποβάλουν αίτηση συμμετοχής μέχρι τις 29 Σεπτεμβρίου".
Και πιο κάτω:
"Ωστόσο την ίδια στιγμή σε αναβρασμό βρίσκονται χιλιάδες πτυχιούχοι τμημάτων Πληροφορικής ΑΕΙ-ΤΕΙ, καθώς η ειδικότητά τους δεν περιλαμβάνεται στον προσεχή διαγωνισμό. Οι φορείς ΕΠΕ και ΣΤΕΜΠ, που εκπροσωπούν τους αποφοίτους Πληροφορικής του πανεπιστημιακού και τεχνολογικού τομέα, αντίστοιχα, της Ανώτατης Εκπαίδευσης με υπόμνημα προς το ΥΠΕΠΘ ζητούν να εξηγηθεί «πώς είναι δυνατόν να μην προκηρυχθεί για καθηγητές Πληροφορικής καμία θέση για τα επόμενα δύο έτη στη δημόσια εκπαίδευση» και επισημαίνουν ότι «το ΥΠΕΠΘ πρέπει άμεσα να προσδιορίσει τα πραγματικά κενά σε θέσεις καθηγητών Πληροφορικής και να προκηρυχθούν ανάλογα οι θέσεις για τον επικείμενο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ»".
Συμφωνώ στα περί διαφάνειας και την ενόχληση που προκαλεί η παρατεταμένη αναμονή των υποψηφίων. Ωστόσο, από την εμπειρία μου βλέπω ότι όχι μόνον δεν υπάρχουν κενά για καθηγητές Πληροφορικής, αλλά υπάρχουν πολλοί πλεονάζοντες καθηγητές οι οποίοι έχουν τοποθετηθεί προσωρινά σε σχολεία και περιμένουν να καλύψουν όποια κενά προκύψουν.

Το αίτημα για τον προσδιορισμό των κενών είναι κατανοητό. Αλλά η φύση της δουλειάς μας προκαλεί διαρκείς ανακατατάξεις προσωπικού στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς. Νομίζω ότι στο υπουργείο έχουν όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να γνωρίζουν τόσο τα κενά, όσο και τα πλεονάσματα. Αν μην τι άλλο έχουνε βγει τα ματάκια μας να στέλνουμε δεδομένα από τα σχολεία! Θέλω να πιστεύω ότι η απόφαση να μην συμμετέχουν απόφοιτοι τμημάτων Πληροφορικής στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ έχει βάση.

Ωστόσο η ηγεσία του υπουργείου οφείλει μια ξεκάθαρη απάντηση. ¶λλο η εξήγηση, άλλο η δέσμευση. Κι από τη μεριά τους οι φορείς των πτυχιούχων οφείλουν να διεκδικούν μεν, αλλά και να αξιολογούν τις εκπαιδευτικές ανάγκες του κλάδου. Οι παραπάνω δυο προϋποθέσεις μπορούν να βγάλουν και τις δυο πλευρές από το κλίμα καχυποψίας και μιζέρειας.

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 11, 2006

Το Φινλανδικό μοντέλο εκπαίδευσης

Tα μάτια του 15χρονου ¶ρη φλέγονταν από ενδιαφέρον: «Τώρα πρέπει να ακούσουμε τους επιστήμονες, να κατασκευαστούν αντιπλημμυρικά έργα, να σταθεροποιήσουμε τα εδάφη. Από όσα κατάλαβα, δεν πρέπει να βοσκήσουνε εκεί ελεύθερα τα ζώα. Και φυσικά να απαγορευθεί στον οποιοδήποτε από εμάς να κτίσει».

Στην περιβαλλοντική ομάδα του σχολείου του ¶ρη είχαν μιλήσει επιστήμονες για τις φυσικές καταστροφές, για τους κύκλους ζωής των δασών και για τους αποτελεσματικούς τρόπους αναγέννησης τους.

Μια ομάδα μαθητών είχε προσφέρει στη συντροφιά νόστιμα μικρογεύματα, φρέσκα λαχανικά και φρούτα βιολογικής καλλιέργειας από τον κήπο του σχολείου τον οποίο καλλιεργούσαν οι ίδιοι οι μαθητές.

Με κύριο γνώμονα την καθιέρωση του κοινωνικά δίκαιου εμπορίου, μαθητικές κοινότητες γειτονικών πόλεων αντάλλασσαν μεταξύ τους ή πουλούσαν η μια στην άλλη προϊόντα ή γνώσεις στις οποίες διακρίνονταν.

Κάθε τρίμηνο οι γονείς, οι μαθητές, ο σύλλογος των καθηγητών έκαναν έναν απολογισμό και έθεταν στόχους από κοινού, όπως: αγορά καινούργιων υπολογιστών, αντικατάσταση της πρόσοψης του σχολείου με καινούργια η οποία να συνδυάζει συστήματα αερισμού, φωτισμού, θέρμανσης και ψύξης.

Σταδιακά οι μαθητές ανέπτυσσαν τη νοοτροπία του ενεργού και συμμετοχικού πολίτη, παρά εκείνη του καταναλωτή.

«Επιστημονική φαντασία» ή εφικτό σενάριο;
Η Φινλανδία, μια χώρα με πληθυσμό 5.2 εκατομμύρια κατοίκους, διακρίνεται για τη μεγάλη πληθυσμιακή της ομοιογένεια ως προς την εθνικότητα και τη θρησκεία. Οι πολίτες της αποδέχονται την υψηλή φορολογία του κράτους και εμπιστεύονται τους πολιτικούς. Οι τελευταίοι, ανεξάρτητα από την πολιτική τους ταυτότητα, έχουν μια κοινή συνισταμένη: την προσήλωση στο κράτος κοινωνικής πρόνοιας.


Η έννοια της διαφθοράς απλώς δεν υφίσταται. Η διαφάνεια κυριαρχεί. Στην κοινωνία της Φινλανδίας δεν αποτελούν «αξία» τα χρήματα, αλλά η βοήθεια προς τα μέλη της κοινότητας, ο πειραματισμός, η δημιουργικότητα, η συμμετοχή, η οικογένεια ως ενεργό κύτταρο της κοινωνίας.

Ως «αντάλλαγμα» όλοι οι πολίτες, ανεξάρτητα από την οικονομική κατάστασή τους, απολαμβάνουν τα οφέλη του κράτους πρόνοιας: δωρεάν δημόσια εκπαίδευση και σύστημα υγείας υψηλού επιπέδου. Αυτά, σε συνδυασμό με την επικρατούσα αρχή των ίσων ευκαιριών, αποτελούν τους παράγοντες μιας επιτυχημένης εξίσωσης, μοναδικής στα παγκόσμια δεδομένα.

Κλειδί στην επιτυχημένη εκπαιδευτική στροφή της Φινλανδίας αποτέλεσαν α) η εκπαίδευση των εκπαιδευτικών στις σύγχρονες παιδαγωγικές αντιλήψεις και δεξιότητες, β) η αποκέντρωση του εκπαιδευτικού συστήματος από το κράτος γ) ο σχεδιασμός του από τις κατά τόπου κοινωνίες και τα ίδια τα στελέχη του κάθε σχολείου και δ) η μεγάλη μερίδα του κρατικού προϋπολογισμού προς όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.


Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν. Η οικονομία της Φινλανδίας μεταμορφώθηκε από κατά βάση γεωργική ? αγροτική, σε οικονομία των νέων τεχνολογιών, της έρευνας και της νέας επιχειρηματικότητας.

Ένα άλλο εκπαιδευτικό σύστημα είναι αναγκαίο
Οι Έλληνες είμαστε διαποτισμένοι με νοοτροπίες διαφθοράς και αδιαφάνειας, με έλλειψη εμπιστοσύνης απέναντι στους λειτουργούς του κράτους. Δεν διαθέτουμε την κουλτούρα της υγιούς επιχειρηματικότητας. Την ταυτίζουμε με την εκμετάλλευση και την αρπαγή. Αντιμετωπίζουμε το δημόσιο τομέα ως μέσο της προσωπικής μας βολής. Όταν κληθούμε να υπηρετήσουμε το κοινό συμφέρον, αράζουμε και βαλτώνουμε, κατηγορώντας πάντα το «σύστημα».

Σωστά; Εν μέρει, ίσως. Είναι πολύ πιθανό να υποτιμούμε τις δυνατότητες μας, ή να μας έχουνε μάθει να πιστεύουμε ότι «είμαστε έτσι».

Για την ίαση της όποιας κοινωνικής μας παθογένειας δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές. Η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί ούτε να αναβαπτιστεί ούτε να μετατραπεί ως δια μαγείας σε μια άλλη, πιο επιτυχημένη. Ίσως δεν είναι καν αυτό το ζητούμενο.

Ωστόσο αν όπως υποστηρίζεται έχουμε αγγίξει τα όρια του συστήματος, το οποίο με τον πρώτο κλυδωνισμό αποδεικνύεται αναποτελεσματικό, αν αποτελεί κοινή πεποίθηση και όραμα των πολλών η αλλαγή, ε, τότε οφείλουμε να ξεκινήσουμε τη δική μας εκπαιδευτική «επανάσταση». Η οποία όμως θα έχει προηγουμένως εμπνεύσει και πείσει για την αναγκαιότητά της όλα τα στρώματα του ελληνικού πληθυσμού: από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, έως τον εργάτη και οικονομικό μετανάστη. Η αλληλεξάρτησή των κοινωνικών εταίρων στο εσωτερικό είναι μια βασική συνιστώσα για την αλλαγή νοοτροπίας ετών. Όταν αυτή συντελεστεί, τότε είναι δυνατό να ελπίζουμε σε μια συνολικότερη αλλαγή προς το καλύτερο.

Το ζητούμενο οφείλει να είναι ένα ευέλικτο και προσαρμόσιμο εκπαιδευτικό σύστημα στα νέα δεδομένα, ανθρωποκεντρικό και «πράσινο», στηριγμένο στη φαντασία και την αποκέντρωση από το κράτος, με μακρόπνοο σχεδιασμό, δίκαιο και ταυτόχρονα ανταγωνιστικό ως προς τις επιδιώξεις, χωρίς αποκλεισμούς απέναντι στους ανθρώπους.

Τα παρακάτω μπορούν να αποτελέσουν μερικά από τα νέα πεδία έρευνας και μάθησης σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης: τεχνολογίες επικοινωνιών, ανάπτυξη εταιριών ενεργειακών υπηρεσιών, νανοτεχνολογία, βιοκαύσιμα, υπηρεσίες τουρισμού υψηλού επιπέδου.

Η βελτίωση της υλικοτεχνικής υποδομής, η ριζοσπαστική μεν, αλλά σταδιακή και από όλους υποστηριζόμενη στροφή στη σύγχρονη παιδαγωγική φιλοσοφία και πρακτική, η ενίσχυση του ρόλου του δασκάλου ? παιδαγωγού, μπορούν να αποτελούν μερικές από τις νέες κατευθύνσεις του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

Ο ισπανός κοινωνιολόγος Manuel Castells, ο οποίος διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια, υποστηρίζει ότι η επιτυχία της Φινλανδίας οφείλεται στο ότι πίστεψε και κατάφερε να δημιουργήσει ένα κοινωνικό κράτος το οποίο παρέχει στους Φιλανδούς σιγουριά. Όταν ο κόσμος αισθανθεί σιγουριά, τότε μόνο μπορεί η κοινωνία να υποστεί μεταρρυθμίσεις, υποστηρίζει.

Πρόκειται για ένα στοίχημα το οποίο άλλες χώρες έχουν κερδίσει. Γιατί όχι και εμείς;


Το παραπάνω κείμενό μου δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό Sunday του Αγγελιοφόρου της Κυριακής, 10/09/2006, στα πλαίσια αφιερώματος για τη νέα σχολική χρονιά. Οι φωτογραφίες είναι από το Finnish School Library Association.

Earthdance 2006

Το Earthdance 2006 στηρίζει την FAIR TRADE HELLAS

www.earthdance.gr

Από την ίδρυση του το 1996,το Earthdance TM-Διεθνές Φεστιβάλ χορού για την Ειρήνη - έχει εξελιχθεί στο μεγαλύτερο συγχρονισμένο γεγονός χορού,παγκοσμίως.Η μουσική βιομηχανία το χαρακτηρίζει σαν "Dance Aid" για την νέα χιλιετία.


Το Earthdance έχει επιδείξει πώς ο ισχυρός συνδυασμός μουσικής, χορού και τεχνολογίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για θετικούς και ανθρωπιστικούς στόχους.

Στις 16 του Σεπτέμβρη 2006, πάνω απο 222 πόλεις σε 50 χώρες θα ενωθούν σε ενα χορευτικό κρεσέντο σε υποστήριξη της παγκόσμιας ειρήνης. Το κυριότερο σημείο του γεγονότος Earthdance είναι μια ταυτόχρονη σύνδεση μέσω του διαδυκτίου, όταν καλλιτεχνες σε κάθε φεστιβάλ σε όλον τον κόσμο συγχρονίζουν τη μουσική τους σε μια έκκληση για ειρήνη.Πρωί στο αυστραλιανό τροπικό δάσος, μεσάνυχτα στο Λονδίνο, και ανατολή πέρα από τον Αμαζόνιο, είναι μια ισχυρή στιγμή που ενοποιεί τις προθέσεις για την παγκόσμια ευημερία και ενότητα.

Στην Ελλάδα το Earthdance 2006 ,θα διεξαχ θεί ταυτόχρονα στην Αθήνα, τη Σαντορίνη και για πρώτη φορά στην Κέρκυρα, την Παρασκευή 15, το Σάββατο 16 και την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου.

Έννοιες όπως η ανακύκλωση, ένας πιο φιλικός προς το περιβάλλον τρόπος ζωής παράλληλα με την ενσωμάτωση των νέων τεχνολογιών στην καθημερινότητά μας, θα παρουσιαστούν όχι για πρώτη φορά αλλά με μία νέα δυναμική, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ.

Aκριβώς στις 02.00 π.μ θα διεξαχθεί η ζωντανή σύνδεση που ενώνει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους σε 222 πόλεις στον κόσμο σε μία παγκόσμια έκκληση για ειρήνη,την πιό δυνατή στιγμή του EarthDance.


Παρασκευή 15 Σεπτεμβρίου
Voices of EarthDance
BARRIO, Κεραμεικού 53 - Αθήνα
Το φεστιβάλ θα ανοίξει την Παρασκευή 15 Σεπτεμβρίου στις 23.00 στο Barrio, με τη μουσική, να είναι η πρώτη ύλη ενός ταξιδιού που γοητεύει το νού.

Παράλληλα, χοροθέατρο αλλά και μία εισαγωγή στο δίκαιο εμπόριο και τις τεχνικές που εξασφαλίζουν μόρφωση και ασφάλεια σε χειροτέχνες και παραγωγούς των χωρών που δεν ανήκουν στον πρώτο κόσμο, απο την οργάνωση Fair Trade,θα αποκαλύψουν τις μυστικές σχέσεις της μόδας με την οικολογία και την συνηδητοποιημένη διασκέδαση.
Μουσική επιμέλεια: Evelida, Γίαννης Λώλος


Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου
Global web link
VANILLA, Σαρρή 37 - Ψυρρή
Όλοι θα βρεθούμε στην καρδιά της πόλης,στο Ψυρρή, από όπου θα διεξα! χθεί η ζωντανή σύνδεση, που ενώνει μέσω του διαδυκτίου, εκατοντάδες χι λιάδες ανθρώπους σε 222 πόλεις στον κόσμο σε μία παγκόσμια έκκληση για ειρήνη,την πιό δυνατή στιγμή του EarthDance.

Ένας μαραθώνιος χορού θα ξεκινήσει στις 23.00 για να τελειώσει πολλές ώρες μετά. Σε δύο επίπεδα,στο club Vanilla, ο ήχος και τα φώτα θα είναι ειδικά σχεδιασμένα για τη βραδιά και οι καλλιτέχνες, καταξιωμένοι και ανερχόμενοι, καλεσμένοι απο όλη την Ελλάδα ,θα εναλλάσονται στα πλατώ δίνοντας συνεχώς νέα μορφή σε μια εξερεύνηση με ήχο και εικόνα.
ώρα έναρξης 23.00
stage 1
K.Marousopoulos
Johnny Caroutsos
D-Planet planet luna
Lunatic xxx planet luna


stage 2
Ms.Brown deep as funk Australia
Peter Panos rif productions Australia
Stratos candyflip gr
dj STV
dj Harris funxion


Η χωρητικότητα του Vanilla club είναι περιορισμένη και θα δωθεί προτεραιότητα στις κρατήσεις.Παρακαλούμε κάντε έγκαιρα την κράτηση σας σε ένα απο τα παραπάνω νούμερα.

Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου
Fresh fashion design
PASSSA, Λεωφόρος Καραμανλή 14 - Βούλα
Το Passa club στην Βούλα θα μεταμορφωθεί σε μια πασαρέλα με τη συμμετοχή νέων σχεδιαστών μόδας από όλο τον κόσμο,σε μια συνάντηση χωρίς προηγούμενο,αφού για τους περισσότερους σχεδιαστές θα είναι η πρώτη φορά που θα δείξουν δουλειές.

Ρούχα και αξεσουάρ, υλικά ανακυκλώσιμα,σχεδιασμένα απο νέους για όλους θα είναι οι πρωταγωνιστές της επίδειξης
ώρα έναρξης 23.00

Μουσική επιμέλεια:
Βασίλης Τσιλιχρήστος

Η χωρητικότητα του Passa club είναι περιορισμένη και θα δωθεί προτεραιότητα στις κρατήσεις. Παρακαλούμε κάντε έγκαιρα την κράτηση σας σε ένα απο τα παραπάνω νούμερα.

Κατά τη διάρκεια όλου του τριημέρου θα λειτουργεί έκθεση εικαστικών στο κτίριο του
Κοσμο πολιτισμός στα Εξάρχεια και χειροτεχνημάτων στ ον πολυχώρο του ομίλου Unesco Πειραιώς και νήσων, Action Art International στον Πειραιά.

Έννοιες όπως η ανακύκλωση, ένας πιο φιλικός προς το περιβάλλον τρόπος ζωής παράλληλα με την ενσωμάτωση των νέων τεχνολογιών στην καθημερινότητά μας, θα παρουσιαστούν όχι για πρώτη φορά αλλά με μία νέα δυναμική, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ με ενα πραγματικό link, ένα συνδετικό κρίκο μεταξύ των ανθρώπων μιας πόλης μικρών πόλεων που αξιοποιεί πολλές γωνιές και μας φέρνει σε πολυδιάστατη επικοινωνία.

Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου
Σαντορίνη
Beach Bar
Ταυτόχρονα με την Αθήνα το EarthDance θα διεξαχθεί για δεύτερη χρονιά στις 16 του Σεπτέμβρη στην παραλία της Περίσσας στην Σαντορίνη.
Στο Beach Bar με τον ήχο των κρουστών και της θάλασσας οι καλλιτέχνες που θα συμμετάσχουν το βράδυ του Σαββάτου ακριβώς στις στις 02.00 πμ θα ενώσουν τη μουσική τους με τα φεστιβάλ απο όλο τον κόσμο.
on dexx:
dj Zak zaxx promotions
dj G.Black

Σάββατο 16 Σεπτεμβριου
Κέρκυρα
Au Bar
Στην Κέρκυρα το EarthDance θα κάνει το ντεμπούτο του στις 16/09 με συμμετοχή καλλιτεχνών απο όλη την Ελλάδα.
on dexx:
dj. Petros Odin

το web link στην Κέρκυρα γίνεται με την υποστήριξη του τμήματος
ήχου & εικόνας του Ιονίου πανεπιστημίου.
συντονισμός για την Κέρκυρα by:
monopolis www.monopolis.gr

Ο σκοπός του φεστιβάλ εκτός απο την ενιαία έκκληση για την ειρήνη περιλαμβάνει και δωρεά-υποστήριξη σε μη κερδοσκοπικές οργανώσεις με ανθρωπιστικούς στόχους. Το περιβάλλον και η αστική νεολαία αποτελλούν τις προτεραιότητές μας.To 2006 οι προσπάθειες μας θα συντονιστούν με αυτές των εθελοντών της Fair Trade Hellas

Ευχαριστούμε όλους όσους μοιράζονται τις γνώσεις και το χρόνο τους και
με τη συμμετοχή τους κάνουν δυνατή τη διεξαγωγή του link.

Για πληροφορίες,συμμετοχές στο link του 2007 αλλά και για ιδέες,σχόλια και παρατηρήσεις


www.earthdance.gr

info@earthdance.gr

Σχεδιασμός-επιμέλεια

FAIR TRADE ΕΛΛΑΣ
Νίκης 30
10557 Αθήνα
τηλ-φαξ 210 3614070
info@fairtrade.gr
www.fairtrade.gr

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 10, 2006

¶ντε και καλή χρονιά σε κοντέινερ, υπόγεια και πρόχειρες αίθουσες

Ξέρω, έχεις ακούσει εξαγγελίες και εξαγγελίες χρόνια τώρα και από τους μεν και από τους δε. Η ουσία παραμένει. Ένας μεγάλος αριθμός Ελλήνων στην "ισχυρή Ελλάδα" του 2006 αναγκάζεται να βιώνει στο πετσί της την εγκατάλειψη σε κοντέινερ, υπόγεια και πρόχειρες αίθουσες. Ο λόγος όχι μόνο για τίποτα "πεταμένους" μετανάστες, αλλά και για παιδιά Ελλήνων.

Δεν τινάζεσαι από την ανατριχίλα που τα καμάρια σου στριμώχνονται σε διαμορφωμένες ταράτσες; Που μαθαίνουν την τετραγωνική ρίζα σε αίθουσες πάνω από βενζινάδικα;

Τι; Δεν έχεις παιδιά; Προσπερνώ το ότι όλα είναι και δικά μας παιδιά... Αλλά, δεν θα αργήσεις να αποκτήσεις κι εσύ τα δικά σου.

Ξέρω, ξέρω. Θα σπεύσεις τότε να τα γράψεις στα καλύτερα ιδιωτικά, γιατί "σχολεία είναι αυτά του δημοσίου;" Κι έτσι θα τρέχεις σαν το Βέγγο κι ακόμη περισσότερο, χάνοντας το νόημα της ζωής. Αποξενώντας το παιδί σου από την πραγματικότητα. Βάζοντάς το στη γυάλα με τα άλλα χρυσόψαρα. Αντί να απαιτήσεις όπως και εμείς οι υπόλοιποι να πιάσουν τόπο όσα πληρώνεις και πληρώνουμε, όσα ανήκουν σε εμάς και πρέπει να προορίζονται για εμάς.

Αλλά, όταν ο δάσκαλος έπρεπε να σου μιλά για αυτά κι εκείνος φορούσε τα μυωπικά γυαλιά του που δεν ξεχώριζαν όσα συνέβαιναν έξω από την αίθουσα. Ή που απλά "αυτός την δουλεία του ερχόταν να κάνει".

Έτσι είναι. Κάποια μέρα όλα επιστρέφουν μπούμερανγκ και μας παίρνουν το δικό μας το λαιμάρι. Τότε σφαδάζουμε. Κότες στο θάνατο, κότες και στη ζωή.

¶ντε, καλή χρονιά ρε μάγκες.

μΠΑΟΚΙ στέλνει γράμμα στον Κωστάκη

Το οποίο δημοσιεύει ο SykoFantiS_Bastoyni...

Έκθεση ιδεών και το οιωνεί υψηλότατο στέλεχος του υπουργείου

Και πάλι μια από τα ίδια. Έκθεση ιδεών σε μπλε ριγέ τετράδιο. Σε χαρτί 80 γραμμαρίων "Η Θεσσαλονίκη αλλάζει σελίδα". Πρόλογος, κυρίως θέμα χωρισμένο σε ενότητες, επίλογος - χειροκρότημα και φλας.

Μέχρι και τα καψίματα έξω από το πανεπιστήμιο κατήντησαν ένα μηδενικό, έτσι που ο Πολύ-δωρας δεν βλέπει τίποτα. Ούτε πριν, ούτε μετά. ¶ψογο το παλουκάρι. Καθάρισε με τη μία.

Η Μαριέττα την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια, αλλά "Η Ελλάδα προχωρεί σε ασφαλή δρόμο". Σιγά ρε μην σπάσουνε τα αυγά από την πολύ ασφάλεια. Στα εγκαίνια του περιπτέρου όμως του ΥΠΕΠΘ, παρέστησαν ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος και ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ¶νθιμος. Η Μαριέττα αποκάλεσε τον Αρχιεπίσκοπο ως "οιωνεί υψηλότατο στέλεχος του υπουργείου" και δήλωσε ότι στόχος της πολιτικής του υπουργείου είναι η παιδεία στην κορυφή, χωρίς ωστόσο να λησμονεί τις παραδόσεις της Εκκλησίας.

Είδες βρε κουτό που ανησυχούσες;

Ο Αρχιεπίσκοπος, στην ομιλία του επεσήμανε ότι "δεν πρέπει να λησμονούμε τις ρίζες και τις παραδόσεις μας εν ονόματι του εκσυγχρονισμού γιατί αυτό θα οδηγούσε σε μία εξέλιξη χωρίς ρίζες και μέλλον."

Με άλλα λόγια, το αυγό έκανε την κότα, ή η κότα το αυγό; Ιδού το ερώτημα της σύγχρονης Ελλάδας με την αγιαστούρα στο χέρι. Αύριο οι μεν θα βλέπουν φως στην άκρη του μυαλού του Μπομπ, οι δε θα σιχτιρίζουν. Κι εκεί μια σούπα ξαναζεσταμένη. Ούτε να αηδιάσω δεν μπορώ πλέον. Απλά παύω να ασχολούμαι. Πάει καιρός που δεν ασχολούνται με την πάρτη μας.

Όχι;

Παντρεμένου το ανάγνωσμα

Το rendering του βίντεο από τν ομιλία του Μπομπ του Μάστορα από το βήμα της Δ.Ε.Θ. μου χάλασε τη μαγιά για μια μάζωξη στα λημέρια του dark. Κάτι πρέπει να παίχτηκε με τις πιπεριές χλωρίνης...

Κι ενώ η υπόλοιπη οικογένεια την έχει πέσει για τα καλά, προετοιμάζω το βραδυνό ανάγνωσμα του εντελώς παντρεμένου. "Πως να χρησιμοποιείτε τον καταψύκτη - Οδηγίες Χρήσης". Κάποτε έπρεπε να γίνει και αυτό. Ο καινούργιος λευκός κύριος που θα παγώνει ό,τι του ρίξουμε το καλοκαίρι για να το φάμε το χειμώνα, περιμένει μέρες χωρίς να δουλεύει.

Ε ρε γλέντια Σαββατιάτικα...

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 08, 2006

Πολύ-δωρας πριν και μετά τα επεισόδια στη Δ.Ε.Θ.

?Είμαστε εδώ στο Στρατηγείο της Αστυνομίας Θεσσαλονίκης και Βορείου Ελλάδος με τον Αρχηγό και με ενημέρωσαν ποιες είναι οι αστυνομικές πρόνοιες για την ομαλή και επιτυχή διεξαγωγή των εργασιών της Εκθέσεως. Έμεινα ικανοποιημένος από τα σχέδια που υπάρχουν και από τη διάταξη των δυνάμεων και κατέβηκα στο Κέντρο Επιχειρήσεων και απηύθυνα χαιρετισμό, ευχές και συγχαρητήρια γιατί επιτελούν το καθήκον τους με αυταπάρνηση κατά τρόπο άψογο, για την επιτυχία του μεγάλου θεσμικού γεγονότος που είναι η Έκθεση. Τους έδωσα συγχαρητήρια και τους είπα εισαγωγικά ότι συναντώμεθα σε μια καλή μέρα για την Ελληνική Αστυνομία και για το γεγονός ότι προωθήσαμε τα συνδικαλιστικά αιτήματα, χρέος μας άλλωστε, σε έναν ικανοποιητικό βαθμό χθες..."

Βύρων Πολύ-δωρας προς τα ΜΜΕ, κατά το μεσημέρι. Γιατί το βράδυ... οι εικόνες μίλησαν από μόνες τους.



Μετά όμως "ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Βύρων Πολύδωρας, ερωτηθείς για τα επεισόδια και την αποτελεσματικότητα της αστυνομίας απάντησε: «Υπήρχε καλό σχέδιο. Θα τα δω όλα».

¶σε Βύρωνα να περάσει το τσούξιμο από τα δακρυγόνα και μετά θα τα δούμε όλα και όλοι μαζί.

Υπό «πολιορκία» το Βελλίδειο, Επεισόδια κατά τα εγκαίνια της ΔΕΘ από τον Κ.Καραμανλή


Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 05, 2006

Και... δάσκαλος (ΙΙ)

{...}Έτσι, ενώ η δουλειά του δασκάλου είναι να τεχνουργεί ανθρώπους. Ενώ αναλώνεται τίμια να ετοιμάζει τα πλάσματα που θα ζήσουν όχι στη φύση άλλα στον πολιτισμό, όχι στη ζούγκλα άλλα στην πόλη, ενώ όλοι οι άνθρωποι που πλάθει ο δάσκαλος κάνουν ο καθείς το δικό του επάγγελμα, και είναι ο καθείς μια ψηφίδα στο ενιαίο ψηφιδωτό της οικονομίας της αγοράς της πολιτείας, εμείς με τον καιρό εχάσαμε τον ιδρυτικό χαρακτήρα της λειτουργίας του δασκάλου. Και τη δουλειά του την επήραμε σα μια από τις πολλές δουλειές των ανθρώπων. Ένα επάγγελμα ρουτίνας. Μια μονάδα εργασίας όμοια με τις άλλες βλέπουμε και στο δάσκαλο. {...}

{...}Σήμερα έχουμε πλάσει σταθερό το δείγμα του δάσκαλου. Μια αξιοδάκρυτη σώρεψη από μαζώματα κι ένα ριντίκολο ηχηρό. {...}

{...}Είναι ο σχολαστικός, ο ταβλαδόρος και ο αργόσχολος, ο καματερός στην παραπαιδεία, ο οσφυοκάμπτης, ο ψοφοδεής και ο ληρολόγος, ο δευτεροτριτοβάθμιος και ψιλικαντζής δάσκαλος. Μίζερος και κακομοίρης, με την ομπρέλα και το γιλέκο, και με το ξεβλαστωμένο χαμόγελο. Είναι ο αεί πενόμενος και ο μύωψ, με τα ραιβά σκέλη και τα βρώμικα νύχια, που, όπως είπε κάποιος, ποτέ του δεν είχε ερωμένη ούτε ιδέα. {...}

{...}Οι περήφανοι δάσκαλοι εστάθηκαν πάντα η εξαίρεση. Μιλάμε για τους δυνατούς και τους πόριμους, Τους ικτίνους και τα γεράκια, τους καλουργούς και καλλιτέχνες και καλλικράτες δάσκαλους, που κάτω από την ταπεινή καροσσερί της Φάου-Βε κρύβουνε προσεχτικά τη μηχανή της Πόρσε. {...}

(Αποσπάσματα από τα ¨Ελληνικά¨ του Δημήτρη Λιαντίνη)

Δάσκάλος (Ι)

{...}Γιατί αυτή είναι η δουλειά του δάσκαλου. Να δουλεύει το μυαλό όπως ο καλαντζής δουλεύει το καλάι του. Και να παράγει ανθρώπους όπως ο χαλκιάς κατασκευάζει χαλκώματα. {...}

{...}Μαθαίνουμε για τη ζωή. Discimus vitae, που έλεγε ο Σενέκας. Θα ειπεί πως κάθε γνώση που περνάμε στο παιδί, και κάθε δεξιότητα που του αναπτύσσουμε είναι δεμένα με την πραγματικότητα όπως το νύχι με το κρέας. {...}

{...}Όχι θεωρίες και λόγια. Όχι τα άψυχα και τα νοερά σκύβαλα των βιβλίων, που ούτε καταπίνουνται ούτε μασιούνται. Ξέρεις, έξω από το Ρωμανό το Μελωδό του συναξαριστή, άνθρωπο άλλο που να πήρε κομμάτι χαρτί και να το κατάπιε, για να φωτιστεί και να μάθει; Εγώ δεν ξέρω. {...}

{...}Μάθηση δίκαιη και σωστή σημαίνει ζωντάνια, αμεσότητα, σφυγμός μαστιγωμένος, κρούση κατά μέτωπο με τα πράγματα. Σημαίνει να πίνουμε στο ποτήρι το ίδιο μας το αίμα. {...}

{...}Γιατί το πλήθος οι δάσκαλοι δε μαθαίνουν τα παιδιά για τη ζωή και την πράξη, αλλά για το σχολειό και τα βιβλία. Εγώ σου τα λέω, για να τα ειπώ. Και συ μην σώσεις να τα μάθεις! {...}

(Αποσπάσματα από τα ¨Ελληνικά¨ του Δημήτρη Λιαντίνη)

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 02, 2006

Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω αστός

"... Σημασία δεν έχει να πάψεις να πιστεύεις ότι είμαι μια πουτάνα που έπιασε την καλή. Σημασία έχει να πάψεις να μου συμπεριφέρεσαι σαν να είμαι μια πουτάνα που έπιασε την καλή. Η πίστη είναι προσωπικό σου ζήτημα. Η αστική ζωή δεν ασχολείται με τα εσώψυχα. Ασχολείται με τον αφρό. Είναι μια τσίχλα και βαρυστομαχιάζει όποιον κατά λάθος την καταπιεί."

Ο Πέτρος Τατσόπουλος για την Ιρέν Νεμιρόφσκι και το "Χορό" της.

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 01, 2006

«Πώς να ζεις καλά χωρίς αυτοκίνητο»

Δεν ξέρω αν φταίει αυτό το 101, αλλά σήμερα όλο αμερικανιές διαβάζω και γράφω...

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια χώρα φτιαγμένη για το αυτοκίνητο», εξηγεί στη «Λιμπερασιόν» η Ρεμπέκα Λίντλαντ, αναλύτρια του Global Insight. «Κοιτάξτε την υποδομή αυτής της χώρας, είναι στηριγμένη στο αυτοκίνητο. Υπάρχουν πολύ λίγα μέσα μαζικής μεταφοράς».

Που να δεις γλυκιά μου τι είναι η Ελλάδα. Και "Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα", για να μην ξεχνιόμαστε.

Και ο συγγραφέας του βιβλίου "Πώς να ζεις καλά χωρίς αυτοκίνητο", Κρις Μπάλις: "Όταν οδηγούσα δεν έβλεπα τα πεζοδρόμια, τους ποδηλατόδρομους. Δεν είχα καν προσέξει ότι υπήρχε δίπλα μου ένας σταθμός του μετρό".

Εμείς πάλι είτε το οδηγούμε το ρημάδι είτε όχι, πάλι δεν βλέπουμε τίποτα από τα παραπάνω. Καιρός κάποιο δικό μας παλικάρι να γράψει το "Πώς να ζεις καλά με 2 αυτοκίνητα".

Γιατί λύση στο χάος των δρόμων δεν βλέπω.

ΚΡΙΣ ΜΠΑΛΙΣ , Πρόσωπα - «Πώς να ζεις καλά χωρίς αυτοκίνητο»

Καλιφόρνια: Σβαρτζενέγκερ κατά ατμοσφαιρικών ρύπων



Κι επειδή δεν είναι όλοι οι Αμερικανοί κακοί, ούτε κολλάνε σε ταμπέλες, να που ο πολύς Σβαρτζενέγκερ, κυβερνήτης της Καλιφόρνια, έφτασε σε συμφωνία για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, παρά την αντίθετη πολιτική του Μπους.

"We can now move forward with developing a market-based system that makes California a world leader in the effort to reduce carbon emissions. The success of our system will be an example for other states and nations to follow as the fight against climate change continues. [This deal] strengthens our economy, cleans our environment and once again, establishes California as the leader in environmental protection."

Μωρέ μπράβο ο ¶ρνι!

California sets global example with historic deal to reduce emissions

ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ: Σκληρά μέτρα για τα αέρια του θερμοκηπίου

Στόουν: Υπάρχουν και κακοί Αμερικανοί

"Αγαπητέ μου, η ιστορία της ανθρωπότητας, απ' όλες τις χώρες, είναι γραμμένη με κλοπές, πλιάτσικο, γενοκτονίες. Αυτό είναι γεγονός. Όπως όμως οι Ισπανοί, οι ¶γγλοι, οι Ρώσοι, οι αρχαίοι Έλληνες δεν είναι όλοι κακοί, έτσι και οι Αμερικανοί. ¶νθρωποι είναι όπως και εσείς."

Έλα μου! Εσένα περιμέναμε ρε Όλιβερ. Κοίτα να δεις τι μαθαίνεις, τς τς τς...

Ο ΟΛΙΒΕΡ ΣΤΟΟΥΝ ΤΩΝ «ΔΙΔΥΜΩΝ ΠΥΡΓΩΝ» ΣΤΑ «ΝΕΑ»: «Έρχεται τρίτος παγκόσμιος για τον Χριστό»

Σόρυ κ. Δανίκα μας, αλλά πολύ αμερικανιά η όλη "συνέντευξη"... Πότε είπαμε ότι θα προβληθεί η ταινία στην Ελλάδα; Α, ναι 12 Οκτώβρη...

Στον drk-angel



Δεν ξέρω τι έπιασε τον μαν της blogόσφαιρας, αλλά μοιράζει πατσουλιά αβέρτα κουβέρτα.

Για το White Power του, τα είπαμε. Το κείμενό του τσουλάει σαν σε κεραμικές εστίες.

Μπράβο ρε σκοτεινέ μαν.